Οι Κυρίαρχοι του Σύμπαντος (Masters of the Universe)
Επί δυο δεκαετίες σε development hell -είχε περάσει κι από τα χέρια του Shyamalan κάποτε- η μεταφορά των περιπετειών του He-Man στο σινεμά βρήκε τον άνθρωπό της στο πρόσωπο του Travis Knight (Kubo and the Two Strings, Bumblebee) τον κατάξανθο, καμωμένο από κατανάλωση οκάδων κρεατίνης ήρωά της σε εκείνο του ανερχόμενου Nicolas Galitzine και υπόσχεται την καλή εκδοχή του ‘80s camp θεάματος – η διασκευή του ’87 μάλλον υπηρετεί την άλλη, την κακή, αν και οφείλουμε να της πιστώσουμε ότι είχε after credits σκηνή, που teaseαρε sequel που δεν γυρίστηκε ποτέ, δεκαετίες πριν το MCU. (Από 04/06)
Πικρές Γιορτές (Amarga Navidad)
Διαχρονικά αγαπημένος του ελληνικού κοινού, ο τρομερός Πέδρο παρέδωσε την πιο νηφάλια ταινία που γυρίστηκε ποτέ για τον θάνατο – το λέμε σαν κομπλιμέντο- στην αγγλική, πήρε ένα Χρυσό Λέοντα και έπειτα επέστρεψε στη γενέτειρα του με μια μεταβατική ταινία, στην οποία πραγματικότητα και μυθοπλασία διαπλέκονται, γνώριμες φιγούρες του αλμοδοβαρικού σύμπαντος κάνουν μικρά περάσματα, τα τραγούδια της Chavela Vargas προωθούν την εξέλιξη του μύθου ευθέως και ο δείκτης της αυτοκριτικής αγγίζει κόκκινο. Διαβάστε περισσότερα στη σχετική ανταπόκριση μας για την ταινία από τις Κάννες. (Από 04/06)
Scary Movie
Οι millennials το αγκάλιασαν στο γυμνάσιο, η νεότερη γενιά έχει μεγαλώσει με memes και reels που παρωδούν γνώριμες σκηνές, λογαριάστε κι ότι το είδος της κινηματογραφικής παρωδίας πραγματοποιεί όψιμο mini comeback, με την καλύτερη από όσο θα έπρεπε αναβίωση του Naked Gun και το Fackham Hall, οπότε οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές για την επιστροφή του Scary Movie. Τη σκυτάλη αναλαμβάνουν και πάλι οι αδερφοί Wayans των δύο πρώτων κεφαλαίων του franchise. Ναι, η πιο προσεγμένη ταινία της σειράς μάλλον ήταν η τρίτη, που έφερε και την υπογραφή ενός μέγιστου του είδους – του David Zucker της ομάδας ΖΑΖ- ωστόσο η κατασκευή λίγο θα νοιάξει όσους αναζητούν μια δόση εφηβικής καφρίλας, έστω κι αν τα trailer είναι ελαφρώς αποθαρρυντικά. (Από 11/06)
Ημέρα Αποκάλυψης (Disclosure Day)
Αφού μίλησε ευθέως για την παιδική του ηλικία, τη σχέση του με τους γονείς του και το σινεμά και τον τρόπο που το ένα επηρέασε το άλλο, ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς δημιουργούς στην ιστορία του κινηματογράφου πήρε το μεγαλύτερο διάλειμμα της μέχρι τώρα καριέρας του και φέτος επιστρέφει στο είδος της επιστημονικής φαντασίας και μάλιστα με εξωγήινη θεματική, έχοντας συνδράμει καθοριστικά την κινηματογραφική διαχείριση της. Θα μπορούσαμε απλώς να γράψουμε «η νέα ταινία του Steven Spielberg» και να ξεμπερδεύουμε, υπάρχουν (ευτυχώς) πολλοί ακόμα εκεί έξω που δεν χρειάζονται κάτι άλλο για να χτυπήσουν κάρτα στην αίθουσα. Emily Blunt, Josh O’ Connor και Colin Firth αποτελούν την πρωταγωνιστική τριπλέτα. (Από 11/06)
Ο Ξένος (The Stranger)
Oλόκληρος Visconti δεν είχε καταφέρει να διασκευάσει αποτελεσματικά μία από τις κορυφαίες στιγμές της λογοτεχνίας κατά τον 20ου αιώνα, αλλά, αν πιστέψουμε τις μέχρι τώρα κριτικές, ο Francois Ozon κατάφερε να ξεκλειδώσει τον τρόπο για να μεταφραστεί κινηματογραφικά ο Ξένος του Albert Camus και μας μεταφέρει στο κατεχόμενο Αλγέρι των ‘30s, με γοητευτικό ασπρόμαυρο φίλτρο, στο πλευρό ενός λιγότερο γοητευτικού, απαθή χαρακτήρα. Σοβαρές πιθανότητες να εξελιχθεί σε εισπρακτικό sleeper hit των εγχώριων θερινών κινηματογράφων. (Από 11/06)
Εμμονή (Obsession)
Ακόμα ένας youtuber κάνει θραύση στο σινεμά τρόμου, με μια ταινία που στο δεύτερο της τετραήμερο στις ΗΠΑ σημείωσε εισπρακτική αύξηση τέτοιου ποσοστιαίου μεγέθους, που είχαμε να δούμε στο είδος από τον καιρό της Έκτης Αίσθησης. Το instagram και το tiktok έχουν πάρει φωτιά, η Inde Navarette μετατράπηκε σε σταρ σε μια νύχτα, τα στούντιο απλώνουν εκατομμύρια στα πόδια του δημιουργού Curry Barker για να κλείσουν την επόμενη δουλειά του, όποια κι αν είναι αυτή, και το horror μάλλον απέκτησε ακόμα μια εξαιρετική προσθήκη μέσα στο έτος, μετά τα Backrooms και Hokum. (Από 18/06)
Η Ιστορία των Παιχνιδιών 5 (Toy Story 5)
Ο Tarantino δήλωσε σωστά ότι με το Toy Story 3 η ιστορία των παιχνιδιών έκλεισε με τον ιδανικό τρόπο, έστω κι αν το τέταρτο μέρος μας έδωσε τον Forky, ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι με κρίση ταυτότητας – αξέχαστο εύρημα. Γενικά, πρόκειται για franchise που μπορεί να περηφανεύεται ότι έχει μόνο καλές προσθήκες, οι δημιουργοί διατείνονται ότι βρήκαν σοβαρό καλλιτεχνικό λόγο για να επιστρέψουν και, ομολογουμένως, η ιδέα της σύγκρουσης των αναλογικών παιχνιδιών με τη νέα ψηφιακή μορφή διασκέδασης, που διεκδικεί το 100% της προσοχής της πιτσιρικαρίας, προσφέρεται για μια προσθήκη άξια των προκατόχων της. Για να δούμε. (Από 18/06)
Leviticus
Κατά την προβολή του στο Sundance το φιλμ απέκτησε hype, στην πορεία «ξεφούσκωσε» κάπως και η αλήθεια είναι πως oι ομοιότητες με το Ιt Follows αποτελούν ταυτόχρονα ευχή και κατάρα – εύκολα μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι δεν έχει ούτε μια δική του ιδέα στο κομμάτι των horror set-pieces. Και, ομολογουμένως, στις τρυφερές και ανθρώπινες στιγμές είναι που ευδοκιμεί αυτή η queer παραλλαγή της ταινίας του David Robert Mitchell, όταν, δηλαδή, εστιάζει στη μελαγχολία, στον φόβο και στην οργή δύο ανθρώπων που νιώθουν στο πετσί τους την παρέμβαση στις επιθυμίες τους. (Από 18/06)
Ο Θάνατος του Robin Hood (Τhe Death of Robin Hood)
Μυστηριωδώς, ο μηχανισμός προώθησης της Α24 δεν έχει βάλει τα δυνατά του για αυτή τη ρεβιζιονιστική προσέγγιση του γνώριμου βρετανικού μύθου, ένα αλά Unforgiven τελευταίο κεφάλαιο στην ιστορία ενός ανθρώπου που ίσως δεν έκλεβε από τους πλούσιους, για να τα δώσει στους φτωχούς: «δεν ήμασταν ήρωες, ήμασταν τέρατα», ακούγεται να λέει με βραχνή, ταλαιπωρημένη φωνή ο Hugh Jackman στο ρόλο ενός κουρασμένου Ρομπέν των Δασών. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Μichael Sarnoski του Pig και του A Quiet Place: Day One κι αυτός είναι από μόνος του ένας λόγος για να πιστεύουμε ότι μπορεί να αποτελέσει τη μεγάλη έκπληξη του 2026. (Από 18/06)
Supergirl
Η κατά Millie Alcock εκδοχή της Supergirl εμφανίστηκε τρεκλίζοντας από την κραιπάλη στο φινάλε του Superman και για να πάρει πίσω τον σκύλο της. Σοφή η απόφαση των δημιουργών να επιστρατεύσουν τον Krypto και σε αυτή την ταινία, που φέρει την υπογραφή του Craig Gillespie (I Tonya, Lars and the Real Girl, Cruella). Φημολογείται πως η ταινία έχει περάσει από αρκετά test screenings για να τροποποιηθεί όσο καλύτερα γίνεται – όπως μπορεί να εννοούν τη «βελτίωση» οι executives των studio. Α, επανασυστήνει και τον Jason Momoa στο νέο διευρυμένο σύμπαν της DC, αυτή τη φορά στον ρόλο του πιο «βρώμικου» χαρακτήρα της εταιρείας, του Lobo. (Από 25/06)
