Στη Silicon Valley είναι ήδη πεπεισμένοι ότι οι πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης είναι το μέλλον. Στην καρδιά του τεχνολογικού κλάδου σχεδιάζουν συστήματα πληρωμών για τους πράκτορες, τα χρησιμοποιούν για να αυτοματοποιήσουν τις εργασίες τους και, πιο πρόσφατα, προσπαθούν να τους εμποδίσουν να εισβάλλουν σε άλλους οργανισμούς. Όμως, στον πραγματικό κόσμο, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με έναν AI agent. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι εταιρείες τεχνολογίας δεν τους έχουν δώσει έναν καλό λόγο να το κάνουν.
«Μια τολμηρή άποψη… δεν είναι κάπως τρελό το γεγονός ότι κανείς δεν χρησιμοποιεί πραγματικά τους πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης;», έγραψε ο Josh Miller, διευθύνων σύμβουλος της The Browser Company, σε μια ανάρτηση στο X που έγινε viral αυτή την εβδομάδα. «Θεωρητικά, η τεχνολογία είναι έτοιμη ώστε οι AI agents να μεταμορφώσουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε και ζούμε… αλλά, δυστυχώς, το ευρύ κοινό δεν δίνει δεκάρα» (doesn’t give a fuck).
Η επιφοίτηση του Μίλερ σχετικά με τους «πράκτορες» βρήκε απήχηση σε πολλούς στη Silicon Valley, όπου είναι γενικά μπερδεμένοι από το γεγονός ότι το ευρύ κοινό δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για την τελευταία εμμονή της. Ο Miller μου είπε σε συνέντευξη ότι δημοσίευσε την ανάρτησή του ενώ ήταν μισοκοιμισμένος κατά τη διάρκεια ενός οικογενειακού ταξιδιού στην Ευρώπη, αλλά παραμένει πιστός στις απόψεις του. Λέει ότι ο κλάδος πρέπει να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη προϊόντων «πρακτόρων» που οι άνθρωποι πραγματικά επιθυμούν.
«Δεν έχω ακούσει ούτε έναν άνθρωπο εκτός της τεχνολογικής κοινότητας να μιλάει για κάποιον πράκτορα που χρησιμοποιεί», λέει ο Miller. «Όσο ενθουσιασμένοι και αισιόδοξοι κι αν είμαστε ως κλάδος για τα νέα όρια και την αναδρομική αυτοβελτίωση, αξίζει να κάνουμε μια παύση και απλά να πούμε: “Ε, τι;”»
Τον περασμένο μήνα, η OpenAI ανακοίνωσε ότι οι πράκτορές της Codex και ChatGPT Work έχουν συνολικά περίπου 10 εκατομμύρια χρήστες την εβδομάδα. Άτομα που βρίσκονται κοντά στην Anthropic μου λένε ότι οι πράκτορές της Claude Code και Cowork παρουσιάζουν παρόμοια επίπεδα υιοθέτησης. Σε σύγκριση με τα chatbots όπως το ChatGPT και το Gemini, τα οποία έχουν και τα δύο κατά μέσο όρο περίπου ένα δισεκατομμύριο ενεργούς χρήστες τον μήνα, οι πράκτορες αποτελούν ουσιαστικά ένα σφάλμα στρογγυλοποίησης.
Αυτό είναι πρόβλημα για τα εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης. Οι περισσότεροι καταναλωτές χρησιμοποιούν σήμερα τη γενετική τεχνητή νοημοσύνη για σχετικά απλές εργασίες, όπως η αναζήτηση πληροφοριών και η συνομιλία. Ωστόσο, η Silicon Valley έχει επενδύσει δισεκατομμύρια στην εκπαίδευση μοντέλων που μπορούν να κάνουν πολύ περισσότερα, και οι πράκτορες αποτελούν έναν τρόπο αξιοποίησης αυτής της επένδυσης -αν, βέβαια, οι άνθρωποι τους χρησιμοποιούν.
Αυτό συνάδει με τις ευρύτερες ανησυχίες που ακούω από τους ειδικούς του χώρου της τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίοι επισημαίνουν ότι, παρόλο που έχουν επενδύσει σημαντικούς πόρους στην ανάπτυξη AI agents, μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει δημιουργήσει ένα «κορυφαίο» καταναλωτικό προϊόν. Πότε, αν ποτέ εμφανιστεί, θα έρθει η «στιγμή ChatGPT» για τους πράκτορες;
Παρά την αυτοσαρκαστική προσωπικότητα του Miller -συχνά ανέφερε ότι είναι «απλώς» απόφοιτος κοινωνιολογίας- πιστεύω ότι τα επιχειρήματά του αξίζουν την προσοχή μας. Η τελευταία του startup ανέπτυξε το Arc, έναν web browser με φανατικό κοινό, ο οποίος εξαγοράστηκε πέρυσι από την Atlassian έναντι 610 εκατομμυρίων δολαρίων. Η πρώτη του εταιρεία, η Branch, εξαγοράστηκε από το Facebook το 2014, ενώ ο Miller είχε επίσης διατελέσει ως ο πρώτος διευθυντής προϊόντων του Λευκού Οίκου υπό την προεδρία του Ομπάμα.
Το βασικότερο σημείο που επισημαίνει ο Miller δεν είναι απλώς ότι οι πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης δεν έχουν γίνει ακόμα δημοφιλείς. Είναι ότι αποτελούν περισσότερο μια τεχνολογία παρά ένα αυτόνομο προϊόν.
«Κανείς δεν θέλει πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης, επειδή οι πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι κάτι συγκεκριμένο. Πρόκειται για ένα πλαίσιο που επινοήθηκε από τον κλάδο μας για να αναφερόμαστε συλλογικά σε κάτι», λέει ο Miller. «Ας φτιάξουμε ένα προϊόν που σε κάνει να νιώθεις ήρεμος, συγκεντρωμένος και έτοιμος για δράση αμέσως μόλις ανοίξεις το λάπτοπ σου. Και το γεγονός ότι μπορούμε να το κάνουμε αυτό επειδή υπάρχει κάτι που ονομάζεται “harness” και καλεί εργαλεία -ποιος νοιάζεται; Δηλαδή, κανείς δεν χρειάζεται να το ξέρει αυτό.»
Ο Miller έχει εμπειρία από πρώτο χέρι για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του. Λέει ότι η πιο δημοφιλής λειτουργία που είχε ποτέ η The Browser Company είναι μια εξατομικευμένη πρωινή ενημέρωση για τους χρήστες στον browser της, τον Dia, ο οποίος λειτουργεί με τεχνητή νοημοσύνη. Όταν οι χρήστες ανοίγουν το laptop τους, βλέπουν μια αρχική σελίδα με ένα χαιρετισμό, μια καθημερινή λίστα υποχρεώσεων που συμπληρώνεται από το ημερολόγιό τους και τα email τους, καθώς και μερικά τυχαία στοιχεία σχεδιασμένα να προκαλούν χαρά -όπως ένα έργο τέχνης. Από τεχνική άποψη, λέει ο Μίλερ, η λειτουργία αυτή κατέστη δυνατή μόνο χάρη σε έναν πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης, αλλά ο χρήστης δεν χρειάζεται να το γνωρίζει αυτό.
Τα επιχειρήματα του Miller είναι βολικά, δεδομένου ότι προέρχονται από κάποιον που πωλεί έναν web browser που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη. Πιστεύω όμως ότι έχει δίκιο στο ότι τα σημερινά agentic προϊόντα δεν έχουν σχεδιαστεί, σε μεγάλο βαθμό, με γνώμονα τους καταναλωτές. Οι εταιρείες τεχνολογίας κυκλοφορούν στην αγορά τα πιο εντυπωσιακά πράγματα που μπορούν να κάνουν τα μοντέλα τους -όπως η πλοήγηση σε έναν ιστότοπο ή η συγγραφή κώδικα- αντί να δημιουργούν προϊόντα προσαρμοσμένα στις επιθυμίες των πελατών τους. Αυτές οι δυνατότητες μπορεί να εξελιχθούν σε εξαιρετικά χαρακτηριστικά κάποια μέρα, αλλά προς το παρόν μοιάζουν περισσότερο με επιδείξεις.
Ο Miller αποδίδει το πρόβλημα στην ομαδική σκέψη που επικρατεί στον κλάδο της τεχνητής νοημοσύνης. Πολλοί από όσους αναπτύσσουν αυτές τις τεχνολογίες είναι εντελώς απορροφημένοι από αυτές και συχνά έχουν μια συγκεκριμένη «επιστημονικής φαντασίας» αντίληψη για το πώς πρέπει να φαίνονται και να λειτουργούν τα προϊόντα. Το περασμένο καλοκαίρι, όταν η The Browser Company εξέταζε το ενδεχόμενο εξαγοράς, ο Miller λέει ότι συναντήθηκε με πολλούς από τους επικεφαλής κορυφαίων εργαστηρίων τεχνητής νοημοσύνης.
«Μου φάνηκε τρελό. Νομίζω ότι όλα τα εργαστήρια εκτός από ένα ανέφεραν την ταινία Her ως τον τρόπο με τον οποίο διατύπωναν το όραμά τους», λέει ο Miller, αναφερόμενος στην ταινία του Spike Jonze του 2013. «Έχω μεγάλο σεβασμό για όποιον λέει: “Κοίτα, εδώ πιστεύω ότι πρέπει να κατευθυνθεί ο κόσμος, και εγώ θα πάω εκεί”. Αλλά νομίζω ότι υπάρχει μια έλλειψη ποικιλίας απόψεων και πεποιθήσεων». Η τελευταία τάση στον τομέα των πράκτορων τεχνητής νοημοσύνης είναι να δίνεται στους χρήστες η δυνατότητα να δημιουργούν προσωπικό λογισμικό για την αυτοματοποίηση ορισμένων πτυχών της ζωής τους, όπως η δημιουργία παρουσιάσεων, η οργάνωση συνόλων δεδομένων και άλλες εργασίες. Προσωπικά, χρησιμοποιώ πολύ το ChatGPT Work και το Claude Cowork, και τα βρίσκω πιο χρήσιμα από τα προηγούμενα προγράμματα. Ωστόσο, ο αριθμός των ατόμων που ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν τα δικά τους εργαλεία παραγωγικότητας είναι περιορισμένος, και ο κλάδος χρειάζεται πιο τολμηρές ιδέες αν θέλει να επιτύχει τον στόχο της ευρείας υιοθέτησης.
Ο Miller δηλώνει ότι ελπίζει το μήνυμά του να ξεπεράσει τα όρια της OpenAI και της Anthropic και να βρει απήχηση σε ιδρυτές και δημιουργούς προϊόντων γενικότερα. Στόχος του είναι να ωθήσει τους ανθρώπους να σκεφτούν έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να μοιάζουν τα προϊόντα που βασίζονται σε πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης, και στη συνέχεια να υλοποιήσουν αυτές τις ιδέες.
«Ας μην αποδεχτούμε απλώς αυτή την αφήγηση για τους πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης, αλλά ας αναρωτηθούμε πραγματικά ποια είναι τα καλά προϊόντα και εργαλεία που προσφέρουν χαρά, είναι χρήσιμα και προσιτά», λέει ο Miller. «Ποιος νοιάζεται αν μοιάζει με πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης; Κανείς δεν χρησιμοποιεί πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης.»
To άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο WIRED US και μεταφράστηκε από τα αγγλικά.