Ο Ντιν γνώρισε τη Νικόλ στο Bumble το 2018 και αμέσως δέθηκαν χάρη στο γεγονός ότι και οι δύο είχαν μεγαλώσει στο Σικάγο.
Η Νικόλ είχε παιδιά και συζητούσαν συχνά για το ότι «θέλαμε περισσότερα από αυτά που είδαμε μεγαλώνοντας στο περιβάλλον που μεγαλώσαμε», λέει ο Ντιν, ένας 37χρονος ανεξάρτητος επαγγελματίας, στο WIRED. Επίσης, και οι δύο θεωρούσαν τον εαυτό τους περισσότερο πνευματικούς παρά θρήσκους και ήταν συμβατοί σε ψυχικό, συναισθηματικό και σωματικό επίπεδο. Και το καλύτερο από όλα, «σπάνια τσακωνόμασταν», λέει, «και μπορούσαμε να μιλάμε για τα πάντα».
Τελικά συγκατοίκησαν και μίλησαν ακόμη και για γάμο, αν και, όπως λέει, η ιδέα ήταν μονόπλευρη. «Εκείνη το ήθελε. Εγώ, δεν ήθελα αλλά δεν είπα κάτι.»
Για να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα κανονικότητα, το Dating.com ανακοίνωσε πρόσφατα ότι προσλαμβάνει έναν «chief breakup officer» ο οποίος, έναντι 3.000 δολαρίων το μήνα, θα έχει ως αποστολή να τερματίζει τις σχέσεις άλλων ανθρώπων για λογαριασμό τους.
Η κατάσταση άλλαξε μετά από τέσσερα χρόνια σχέσης. Μέχρι το 2022, ο Ντιν λέει ότι «άφησε το μυαλό της να μολυνθεί» από τη ρητορική του «πολέμου των φύλων». Κατά την άποψή του, έγινε μία από εκείνους τους ανθρώπους που «προσκολλώνται στον φεμινισμό» και παραπονιούνται συνεχώς για τους άνδρες. Παρόλο που ο Ντιν ισχυρίζεται ότι είναι προοδευτικός, λέει: «δεν ήταν ευχάριστο», επειδή η Νικόλ είχε γίνει υπερβολικά αρνητική.
Κάπου εκεί άρχισε να νιώθει ότι δεν θέλει πια να είναι μαζί. Αλλά αντί να της μιλήσει για όσα δεν του άρεσαν, μπλόκαρε τον αριθμό τηλεφώνου της και τους λογαριασμούς της στα social media, ένα απόγευμα ενώ εκείνη ήταν στη δουλειά.
Στους μήνες που ακολούθησαν, καθώς η Νικόλ προσπαθούσε να έρθει σε επαφή μαζί του μέσω συγγενών και φίλων, ο Ντιν δεν ένιωσε ούτε ίχνος τύψης, μόνο ανακούφιση. «Σαν να μου έφυγε ένα βάρος από τους ώμους. Δεν χρειαζόταν πλέον να αντέχω την ενέργειά της.» (Επικαλούμενοι λόγους προστασίας της ιδιωτικής ζωής, οι «ghosters» με τους οποίους μίλησε το WIRED για αυτό το άρθρο ζήτησαν να αναφέρονται μόνο με το μικρό τους όνομα.)
Ακόμα και τώρα, λέει ότι πήρε «αναμφίβολα» τη σωστή απόφαση.
Με τις εφαρμογές γνωριμιών και τα κοινωνικά δίκτυα να καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συνδέονται, το «ghosting» -δηλαδή ο τερματισμός μιας σχέσης αγνοώντας ή αποκλείοντας τις κλήσεις και τα μηνύματα του άλλου, ουσιαστικά απομονώνοντάς τον- έχει γίνει ο πιο διαδεδομένος τρόπος χωρισμού.
Σύμφωνα με μια έρευνα του Thriving Center of Psychology, το 84% των millennials και της Gen Z δηλώνουν ότι έχουν υποστεί «ghosting» στο τέλος μιας σχέσης. Ωστόσο, ενώ το «ghosting» είναι ευρέως αποδεκτό μεταξύ των singles κατά τα αρχικά στάδια μιας γνωριμίας ή ως μέσο για να τερματιστεί ένα «situationship», είναι πολύ λιγότερο συνηθισμένο στις πολυετείς σχέσεις. Στα τέλη Ιουνίου, η βρετανική Vogue έριξε φως στην τάση του «συντρόφου που εξαφανίζεται». Το άρθρο περιέγραφε λεπτομερώς τις οδυνηρές συνέπειες που βιώνουν οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ξαφνική και συγκλονιστική εξαφάνιση του συντρόφου τους, επισημαίνοντας ότι «πολλές από αυτές τις περιπτώσεις ghosting συμβαίνουν αφού τα πράγματα φαινόταν να πηγαίνουν καλά».
Για να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα κανονικότητα, το Dating.com ανακοίνωσε πρόσφατα ότι προσλαμβάνει έναν «chief breakup officer» ο οποίος, έναντι 3.000 δολαρίων το μήνα, θα έχει ως αποστολή να τερματίζει τις σχέσεις άλλων ανθρώπων για λογαριασμό τους.
Φυσικά, το «ghosting» είναι πολύ πιο εύκολο όταν επικοινωνείς με άγνωστους ή με άτομα που ξέρεις ότι δεν θα ξανασυναντήσεις ποτέ. Όταν γνωρίζεις κάποιον εκτός διαδικτύου, μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη αίσθηση ευθύνης, αλλά ακόμη και αυτό δεν φαίνεται να ισχύει πάντα πια, καθώς οι προσδοκίες όσον αφορά την επικοινωνία μειώνονται.
Στο subreddit r/ghosting, οι ιστορίες μακροχρόνιων σχέσεων που τελειώνουν όταν το ένα άτομο αποφασίζει να εξαφανιστεί εντελώς έχουν γίνει ανησυχητικά συχνές, καθώς οι χρήστες του Reddit προσπαθούν να κατανοήσουν την ψυχολογία πίσω από μια τέτοια απότομη και φαινομενικά σκληρή απομάκρυνση.
«Έβγαινα με μια κοπέλα για ενάμιση χρόνο. Ξαφνικά, κατά τη διάρκεια μιας κανονικής συζήτησης, είπε κάτι, και αντί να συζητήσω μαζί της [για το τι με ενόχλησε], την αγνόησα εντελώς, απομακρύνθηκα, αρνήθηκα να της μιλήσω όταν μου το ζήτησε και την απέκλεισα, μέχρι που έμαθε από κάποιον άλλο ότι η σχέση μας είχε τελειώσει», λέει ένας σχολιαστής από το r/ghosting στο WIRED μέσω προσωπικού μηνύματος.
Ο Σούμι, ένας 36χρονος κάτοικος του Σαν Φρανσίσκο, αποφάσισε να τερματίσει τη σχέση του, που διήρκεσε 18 μήνες, και εξαφανίστηκε από τη ζωή της κοπέλας του. «Έχω διακόψει κάθε επαφή εδώ και περίπου τέσσερις εβδομάδες», λέει.
Μεταξύ της Gen Ζ, η διακοπή της επικοινωνίας, ρομαντικής ή μη, χωρίς καμία εξήγηση, έχει γίνει πιο διαδεδομένη. Μια πρόσφατη έρευνα της εταιρείας ανάλυσης Talker Research διαπίστωσε ότι η Gen Ζ είναι πιο πιθανό να διακόψει την επαφή με ένα μέλος της οικογένειας ή έναν αγαπημένο άνθρωπο, περίπου το 60%, σε σύγκριση με τις παλαιότερες γενιές.
Υπάρχουν άτομα που κάνουν «ghosting» επειδή είναι συναισθηματικά ανώριμα, δεν παίρνουν τις σχέσεις στα σοβαρά ή απλά δεν ενδιαφέρονται για τον αντίκτυπο που έχουν στους άλλους.
«Είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι η Gen Ζ έχει μεγαλώσει με εφαρμογές γνωριμιών και κοινωνικά μέσα, οπότε το ghosting μπορεί να φαίνεται ως ένα φυσιολογικό μέρος της εμπειρίας των ραντεβού, ακόμα κι αν είναι οδυνηρό», λέει η Liesel Sharabi, αναπληρώτρια καθηγήτρια επικοινωνίας στο Arizona State University, η οποία ειδικεύεται στην επίδραση που έχει η τεχνολογία στις διαπροσωπικές σχέσεις.
Η Sharabi προσθέτει ότι η ψηφιακή επικοινωνία έχει καταστήσει το ghosting «ευκολότερο και ενδεχομένως πιο κοινωνικά αποδεκτό», παρά τις αρνητικές συνέπειές του. «Κινδυνεύουμε να χάσουμε την ανθρωπιά και την ευπρέπεια που θα θέλαμε να μας δείξει κάποιος όταν τερματίζει μια σχέση».
Υπάρχουν άτομα που κάνουν «ghosting» επειδή είναι συναισθηματικά ανώριμα, δεν παίρνουν τις σχέσεις στα σοβαρά ή απλά δεν ενδιαφέρονται για τον αντίκτυπο που έχουν στους άλλους. «Από τη σκοπιά της προσκόλλησης, όμως, θεωρώ επίσης το ghosting ως μια στρατηγική του νευρικού συστήματος», λέει η Becca Hansel, μια θεραπεύτρια με έδρα το Λος Άντζελες. Οι άνθρωποι που κάνουν ghosting είναι συχνά άτομα με αποφευκτικά ή αποδιοργανωμένα πρότυπα προσκόλλησης, όπου «η συναισθηματική εγγύτητα ή η σύγκρουση μπορεί να αρχίσει να γίνεται απειλητική ή συντριπτική».
Για αυτούς, η διακοπή μιας σχέσης απαιτεί να αντέξουν την ταλαιπωρία του να βρίσκονται αντιμέτωποι με τη θλίψη ή τον θυμό ενός άλλου ατόμου. Ωστόσο, η Hansel προσθέτει ότι ορισμένοι άνθρωποι που κάνουν «ghosting» δεν το κάνουν επειδή απολαμβάνουν να πληγώνουν τον άλλον, ακόμα κι αν πρόκειται για μια πολύ κακή στρατηγική αντιμετώπισης.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το «ghosting» αποτελεί μέσο διαφυγής από μια κατάσταση κακοποίησης. «Αν κάποιος δεν αισθάνεται συναισθηματικά ή σωματικά ασφαλής, δεν νομίζω ότι οφείλει εξηγήσεις στον άλλον», λέει η Hansel.
Αυτό ακριβώς συνέβη με την Άσλεϊ, μια 25χρονη εκπρόσωπο πωλήσεων στον τομέα της εκπαίδευσης στο Σιάτλ. Μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια μαζί, έπεισε τον εαυτό της ότι δεν ήθελε να νιώσει το βάρος του χωρισμού από έναν σύντροφο που είχε αρχίσει να πίνει πολύ και είχε γίνει συναισθηματικά βίαιος. Αντί να συζητήσει μαζί του για το πώς τα πράγματα πήγαν στραβά, τον «εξαφάνισε».
«Σκέφτηκα ότι θα ήταν πιο εύκολο για μένα να εξαφανιστώ απλά και για εκείνον να το ξεχάσει», λέει στο WIRED. «Συνέχισε να μου τηλεφωνεί και να μου στέλνει μηνύματα για αρκετό καιρό μετά, για εβδομάδες, μήνες και χρόνια. Και εγώ απλά δεν απάντησα ποτέ ξανά ούτε σήκωσα το τηλέφωνο. Διέγραψα επίσης όλους τους λογαριασμούς μου στα κοινωνικά δίκτυα, γιατί απλά δεν ήθελα να βλέπω τίποτα από όλα αυτά.»
Ωστόσο, τα δύσκολα συναισθήματα συχνά δεν εξαφανίζονται, ακόμη και αν το «ghosting» είναι δικαιολογημένο. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2025 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Computers in Human Behavior», το «ghosting» έχει σημαντικές γνωστικές συνέπειες και για τα δύο εμπλεκόμενα μέρη, όχι μόνο για το θύμα. Σε σύγκριση με την ευθεία απόρριψη, «η αβεβαιότητα και η αμφισημία που είναι εγγενή στο ghosting» μπορούν να προκαλέσουν «πιο επίμονες αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις» και να παρατείνουν την ψυχική δυσφορία.
Η Άσλεϊ, η οποία παραδέχεται ότι έχει την τάση να αποφεύγει τις δύσκολες συζητήσεις στη ζωή της, λέει ότι η απόφαση αυτή εξακολουθεί να την βαραίνει. «Δεν είχα χωρίσει ποτέ πριν με κάποιον από μια πραγματικά σοβαρή σχέση, μόνο εμένα με είχαν χωρίσει. Το ghosting μου φάνηκε σωστό εκείνη τη στιγμή, επειδή φοβόμουν το αποτέλεσμα. Σίγουρα δεν ήταν κάτι καλό, γιατί δεν έφερε τίποτα θετικό σε κανέναν από τους δύο μας. Ακόμα με στοιχειώνει.»
Αν και τώρα πιστεύει ότι οι άνθρωποι που γίνονται θύματα «ghosting» αξίζουν μια εξήγηση «ακόμα κι αν πληγώσει τα συναισθήματά τους», δεν έδωσε ποτέ καμία στον πρώην της, «και δεν νομίζω ότι θα το κάνω ποτέ».
Δύο χρόνια μετά τον χωρισμό τους, εκείνος έκανε σεξ με την τότε καλύτερη φίλη της Άσλεϊ, η οποία αργότερα ομολόγησε τη σχέση. «Το έκανε για να μου το ανταποδώσει. Γι’ αυτό δεν θα ξαναμιλήσω σε κανέναν από τους δύο», λέει.
Tο άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο WIRED US και μεταφράστηκε από τα αγγλικά.
Με την εγγραφή σας, συμφωνείτε με τους Όρους Χρήσης μας (συμπεριλαμβανομένης της παραίτησης από ομαδικές αγωγές και των διατάξεων διαιτησίας) και αναγνωρίζετε την Πολιτική Απορρήτου μας.
