Mια νέα διασκευή του Sense and Sensibility προβάλλεται από σήμερα δια χειρός Georgia Oakley, που λίγα χρόνια πριν μάς είχε δώσει το Βlue Jean, ένα queer διαμαντάκι. Άδικη η σύγκριση με το κομψοτέχνημα του Ang Lee, με τη mise en scene που θα ζήλευε κι ο William Wyler. Στην κωμωδία τρόπων του τελευταίου η Oakley αντιπροτείνει δραματική εγγύτητα, πιο νατουραλιστική απεικόνιση της βρετανικής εξοχής και κοριτσίστικη αμεσότητα με το αποτέλεσμα ικανό να ικανοποιήσει τους φίλους της Austen ειδικότερα, κι εκείνους της ρομαντζάδας γενικότερα.
Διασκευή υποτίθεται ότι είναι και το Rosebush Pruning, του Fists in the Pocket συγκεκριμένα, αλλά έχει τόση σχέση με την ταινία του Bellochio, όση το Wuthering Heights της Emerald Fennel με το βιβλίο την Bronte. Και, μιας και την αναφέραμε, καθόλου δεν μας αρέσει το Saltburn της αλλά μπρος σε αυτή τη μονοσήμαντη «eat the rich» χοντράδα, φαντάζει σαν το Θεώρημα του Pasolini. Σκηνοθετεί ο Karim Ainouz, με το αποτέλεσμα να εξηγεί τη συμβολή του σκηνοθέτη σε αυτούς που αδυνατούν να την εννοήσουν: στις ταινίες του Λάνθιμου η αποστασιοποίηση, η κλινική γραφή, οι παύσεις, η εκφορά του λόγου που παραπέμπει σε αναπαράσταση βοηθούν την κωμικότητα των γραπτών του Ευθύμη Φιλίππου να αναπνεύσει και να ανθίσει σαν μπουμπούκι – για να μείνουμε εντός θέματος. Εδώ όχι μόνο χάνεται κάτι στη μετάφραση, αλλά δίνεται και μεγαλύτερη έμφαση στο στοιχείο της προβοκάτσιας. Αναμφίβολα, θα βρει το κοινό της, κάθε ταινία το βρίσκει, αλλά στα κιτάπια μας είναι μία από τις χειρότερες ταινίες που έχουμε δει σε οποιοδήποτε διαγωνιστικό τμήμα οποιουδήποτε φεστιβάλ – και, πιστέψτε μας, μάς στεναχωρεί να το λέμε για μια ταινία που στο σάουντρακ της συνδυάζει Πουλόπουλο με Pet Shop Boys.
Έχουμε, επίσης το Heart of the Beast, περιπέτεια επιβίωσης με τον Brad Pitt και έναν σκύλο, με την υπογραφή του David Ayer. Αν περιμένατε να παραμερίσει τον μιλιταρισμό και τον στομφώδη πατριωτισμό που διέπει το σινεμά του, κακώς περιμένατε, σύμφωνα με αυτά που διαβάζουμε.
Στον αντίποδα, το The Weight λαμβάνει εξαιρετικές κριτικές, που το συγκρίνουν με το Wages of Fear και το ριμέικ του, το Sorcerer. Πρωταγωνιστούν οι Ethan Hawke και Russel Crowe.
Το Avengers Endgame: Encore επιστρέφει ως προπομπός του επερχόμενου Avengers: Doomsday, φορτωμένο με δυο λεπτά υλικού παραπάνω και ένα first look στο μπλοκμπάστερ του χειμώνα. Αναμφίβολα, πρόκειται για μια από τις αξιόλογες στιγμές του MCU, με έναν εξαιρετικό, απρόσμενο σεναριακό ελιγμό στα πρώτα του λεπτά και ρυθμό και αφήγηση που θυμίζουν περισσότερο σινεμά σε σχέση με τον προκάτοχό του.
Το Lοs Tigres υπογράφει ο συνήθως αξιόπιστος Alberto Rodrigues, του La Isla Minima και της σειράς Anatomy of a Moment, ενώ στο Sew Torn o Freddy MacDonald μετατρέπει το ολιγόλεπτο μικρού μήκους του σε μια κωμική crime εξτραβαγκάντζα που τράβηξε την προσοχή μερίδας της κριτικής με την αισθητική της.
Μετά το Minions and Monsters, ακόμα μια ταινία λειτουργεί ως φόρος τιμής στα monster movies της Universal, το Shaun the Sheep: The Beast of Mossy Bottom, που φαίνεται να πληροί τα ποιοτικά standards που αναμένουμε από το στούντιο της Aardman.
Tέλος, σε επανέκδοση κυκλοφορεί το Turin Horse, κύκνειο άσμα του Bella Tar, μια ταινία που καταφέρνει να γίνει ακόμα πιο σκυθρωπή από το Werkmeister Harmonies, με το οποίο μοιράζεται παρεμφερείς ανησυχίες για το σταδιακό τέλος του κόσμου, αλλά σε μια πιο σκληροπυρηνική, σχεδόν ακραία φορμαλιστική εκδοχή.
Με την εγγραφή σας, συμφωνείτε με τους Όρους Χρήσης μας (συμπεριλαμβανομένης της παραίτησης από ομαδικές αγωγές και των διατάξεων διαιτησίας) και αναγνωρίζετε την Πολιτική Απορρήτου μας.
