Το βιογραφικό της Jodi Beggs απορρίφθηκε επειδή ήταν δύο σελίδες. Χρησιμοποίησε το αρχικό του πατρώνυμού της σε ένα έγγραφο αλλά όχι σε ένα άλλο, κάτι που επίσης της κόστισε. Εκτός αυτού, αν άλλαζε τη λέξη «τοις εκατό» στο «%», η βαθμολογία της θα ανέβαινε.
Η Beggs έλαβε αυτά τα σχόλια από ένα online σύστημα που συγκρίνει την περιγραφή μιας θέσης εργασίας με τα στοιχεία του αιτούντος για να αξιολογήσει πόσο καλά ταιριάζουν. Το πιο γνωστό από αυτά τα εργαλεία είναι το Jobscan, αν και η Beggs δεν ανέφερε ποιο δοκίμασε.
«Αν η δουλειά μου είναι να ικανοποιώ τα ρομπότ», λέει, «τότε ακόμα κι αν δεν μου αρέσει το περιεχόμενο που δημιουργείται από AI, ίσως αρέσει στις μηχανές».
Το Jobscan και άλλες παρόμοιες εφαρμογές βασίζονται στην παραδοχή ότι οι επιτροπές προσλήψεων χρησιμοποιούν AI για να βαθμολογούν και να κατατάσσουν αυτόματα τους υποψηφίους στο σύστημα παρακολούθησης τους – στα αγγλικά Αpplicant Tracking System (ATS). Μόνο το κορυφαίο 10 έως 20% αυτών λαμβάνεται υπόψη. Το υπόλοιπο 80% μπορεί να μην δει ποτέ το φως της ημέρας. Αυτή είναι η πεποίθηση, τουλάχιστον.
Για να μπουν στη «μικρή λίστα», οι υποψήφιοι πρέπει να προσαρμόσουν τα βιογραφικά και τις επιστολές τους και να τα γεμίσουν με τις κατάλληλες λέξεις-κλειδιά ώστε να ταιριάζουν με αυτά που θέλει να δει το ATS. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η παραδοχή δεν είναι πάντα σωστή. Η αυτόματη κατάταξη συμβαίνει σίγουρα σε ορισμένους οργανισμούς, αλλά σε άλλους, η διαδικασία προσλήψεων γίνεται από ανθρώπους από την αρχή μέχρι το τέλος.
Η κατάρα του ATS
Στη βασικότερη μορφή του, ένα ATS συλλέγει αιτήσεις, βοηθά στην αξιολόγηση και παρακολουθεί τους υποψηφίους καθ’ όλη τη διαδικασία των συνεντεύξεων και της πρόσληψης. Ορισμένα συστήματα προσφέρουν περισσότερα, από την ενσωμάτωση νέων υπαλλήλων έως τις αυτοματοποιημένες συνεντεύξεις μέσω AI. Ο Daniel Chait, Διευθύνων Σύμβουλος της Greenhouse, μιας εταιρείας ATS, αναφέρει ότι υπάρχει μεγάλη παραφιλολογία γύρω από αυτά τα εργαλεία, ειδικά από την πλευρά των υποψηφίων.
Η τεχνολογία αλλάζει γρήγορα, οπότε ένα εργαλείο AI μέσα σε ένα ATS μπορεί να λειτουργεί με έναν τρόπο σήμερα και με διαφορετικό αύριο. Το αν ένα ATS χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη εξαρτάται από το συγκεκριμένο προϊόν και τις ανάγκες κάθε ομάδας.
Όπως και να έχει, όσο οι υποψήφιοι πιστεύουν ότι εμπλέκεται το AI, θα συνεχίσουν να προσπαθούν να το παρακάμψουν χρησιμοποιώντας τη δική τους τεχνητή νοημοσύνη.
Το να εναποθέτετε την τύχη της αναζήτησης εργασίας σας στα χέρια ενός εργαλείου που ισχυρίζεται ότι μπορεί να κάνει βελτιστοποίηση για ένα ATS είναι μια αβέβαιη υπόθεση. Μια υπεύθυνη προσλήψεων απέδειξε πως ακόμα και με αισχρές βαθμολογίες στο Jobscan, κατάφερε να εξασφαλίσει μια δωδεκάδα συνεντεύξεις αλλά και μια πρόταση για δουλειά. Αναλογιστείτε επίσης ότι το Jobscan κοστίζει 30 έως 50 δολάρια τον μήνα. Η εταιρεία δεν έχει ακριβώς κίνητρο να σας βοηθήσει να βγείτε γρήγορα από την αγορά εργασίας.
Το γεγονός ότι η σύγχρονη αγορά χαρακτηρίζεται από ένα χαμηλό αριθμό τόσο απολύσεων όσο και προσλήψεων επιδεινώνει την κατάσταση. Οι αγγελίες είναι σπάνιες, ενώ οι απάτες και οι εικονικές θέσεις εργασίας είναι τόσες πολλές, που ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ εξετάζουν τη θέσπιση νέων νόμων για την καταπολέμησή τους.
Τόσο οι υποψήφιοι όσο και οι εργοδότες δηλώνουν ότι βιώνουν μια κατάρρευση της εμπιστοσύνης. Οι υποψήφιοι αφιερώνουν πάρα πολύ χρόνο στην αναζήτησή και δεν λαμβάνουν καμία απάντηση, ενώ η ίδια η υποβολή αίτησης για δουλειά μοιάζει με μαύρο κουτί. Ορισμένοι εργοδότες, από την άλλη, αναφέρουν ότι λαμβάνουν εκατοντάδες αιτήσεις που φαίνονται σχεδόν πανομοιότυπες. Έτσι, τις διοχετεύουν στο AI σύστημα αξιολόγησης του ATS για να δουν στα γρήγορα ποιες διαφοροποιούνται.
Ο Chait λέει ότι βρισκόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο τεχνητής νοημοσύνης. «Βρισκόμαστε σε αυτή την τραγική κατάσταση όπου κάθε πλευρά χρησιμοποιεί το AI για να λύσει το δικό της πρόβλημα, αλλά με τρόπους που γίνεται χειρότερο. Και έτσι η αυξημένη χρήση AI φέρνει ακόμη περισσότερη χρήση AI, χωρίς όφελος για κανέναν».
Συγκρίνοντας τον άνθρωπο με το AI
Μίλησα με δεκάδες υπεύθυνους προσλήψεων και διευθυντές HR, καθώς και με ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων που κάνουν μόνοι τους τις προσλήψεις. Ορισμένοι παραδέχτηκαν ότι χρησιμοποιούν την αυτόματη κατάταξη υποψηφίων, ενώ άλλοι ήταν κατηγορηματικοί ότι δεν το κάνουν. Ο διαχωρισμός δεν έχει καμία σχέση με το μέγεθος του οργανισμού ή ακόμα και με τον αριθμό των αιτήσεων που λαμβάνονται. Φαίνεται να καθοδηγείται από τη φιλοσοφία και την κουλτούρα της κάθε εταιρείας.
Η Kim Jones είναι αντιπρόεδρος ανθρωπίνου δυναμικού στην Toshiba. «Έχουμε ανθρώπους που αξιολογούν κάθε αίτηση», λέει. Δεν την πειράζει οι υποψήφιοι να χρησιμοποιούν AI για να βελτιώσουν τα έγγραφά τους, αλλά «δεν πρόκειται πραγματικά να βοηθήσει στο να παρακάμψουν το ATS». Η διαλογή των υποψηφίων καταλήγει να αφορά τις απαιτήσεις της θέσης, τις προσδοκίες μισθού και ορισμένους άλλους παράγοντες, όπως αν το άτομο ήταν προηγούμενος υπάλληλος της εταιρείας.
Εκεί που έχει δει ανεπιθύμητη χρήση AI είναι στο στάδιο των συνεντεύξεων. «Ακούς τη παύση, ίσως ακούς την πληκτρολόγηση, και μετά δίνουν μια πολύπλοκη και φλύαρη απάντηση», λέει η Jones.
Μια άλλη εταιρεία που βασίζεται περισσότερο στους ανθρώπους παρά στην τεχνολογία για τις προσλήψεις είναι η Doist. Είναι μια μικρή, πλήρως απομακρυσμένη εταιρεία που πραγματοποιεί προσλήψεις διεθνώς, πράγμα που σημαίνει ότι όταν υπάρχει μια κενή θέση, κατακλύζεται από αιτήσεις. Η Nadia Vatalidis, επικεφαλής του τμήματος ανθρωπίνου δυναμικού στην εταιρεία, αναφέρει ότι η ομάδα της πειραματίστηκε για να δει αν το ATS θα μπορούσε να βοηθήσει. Έτσι, πήραν ρόλους που είχαν ήδη καλυφθεί και εισήγαγαν τις περιγραφές των θέσεων εργασίας καθώς και όλα τα έγγραφα των υποψηφίων που είχαν αποθηκεύσει από τη διαδικασία πρόσληψης.
«Σε δύο περιπτώσεις, το άτομο που προσλάβαμε δεν ήταν καν στη “μικρή λίστα” του ATS», λέει η Vatalidis. Αναφέρει επίσης ότι άνθρωποι που είχαν προσλάβει και μάλιστα απέδιδαν εξαιρετικά μετά από περίπου έξι μήνες, δεν πέρασαν καν τη διαλογή του AI.
Χρησιμοποιώντας το AI διαφορετικά
Όταν ο James Jacobsen ξεκίνησε την αναζήτηση εργασίας πριν από πέντε μήνες, ο χρόνος που αφιέρωνε ήταν σαν κανονική δουλειάς. Ως επαγγελματίας designer, γνωρίζει ότι το AI δεν μπορεί να τον φτάσει όσον αφορά τη δημιουργικότητα, αλλά πειραματίζεται έντονα με αυτό και γνωρίζει ότι είναι ένα ισχυρό εργαλείο για ορισμένες εργασίες.
Χρησιμοποίησε το Claude και το ChatGPT για να βελτιώσει τα έγγραφα της αίτησής του και να βεβαιωθεί ότι ήταν σύμφωνα με την περιγραφή της θέσης, αλλά αυτό δεν άλλαζε την κατάσταση. Τότε, αντί να επικεντρώνεται μόνο στα έγγραφα της αίτησής του, άρχισε να χρησιμοποιεί το Claude για να απλοποιήσει την αναζήτηση εργασίας του από την αρχή μέχρι το τέλος. Του έδωσε εντολή να σαρώνει αγγελίες εργασίας, να αναλύει περιγραφές και να τις καταγράφει.
Επινόησε ένα περίπλοκο σύστημα βαθμολόγησης με βάση τον τύπο της εργασίας και τις μισθολογικές του απαιτήσεις, οι οποίες διέφεραν για ρόλους με φυσική παρουσία, υβριδικούς ή online. Αυτός ο ψηφιακός AI βοηθός του υπέδειξε τις κορυφαίες θέσεις στις οποίες έπρεπε να κάνει αίτηση. Όταν απέρριπτε μία, πρόσθετε μια σημείωση, ώστε αν η ίδια θέση επαναδημοσιευόταν εβδομάδες αργότερα, το AI να μπορούσε αμέσως να του υπενθυμίσει γιατί δεν ενδιαφερόταν. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αφιέρωσε λιγότερο χρόνο στην αναζήτηση για να βρει περισσότερες ποιοτικές θέσεις, για τις οποίες είχε κάποια ανταπόκριση, αλλά καμία πρόταση.
Ο Jacobsen όμως δεν σταμάτησε εκεί. Ζήτησε από το Claude και το ChatGPT να αξιολογήσουν το portfolio του. Δύο ημέρες αργότερα, έλαβε ένα τηλεφώνημα, αλλά και πάλι αυτό δεν κατέληξε σε πρόταση για δουλειά. Ο Chait αναφέρει ότι οι υποψήφιοι για εργασία όπως ο Jacobsen αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να καταβάλουν ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια και να μην τα καταφέρνουν. «Το να κάνεις περισσότερα δεν είναι η απάντηση», λέει.
«Αφιερώστε χρόνο στην έρευνα εταιρειών στις οποίες θα θέλατε πραγματικά να εργαστείτε», λέει ο Chait, ακόμα κι αν δεν είναι τα πρώτα ονόματα που σας έρχονται στο μυαλό. Η Kim Jones της Toshiba ανέφερε ότι πια δεν βλέπει σχεδόν καμία επιστολή, τονίζοντας ότι οι υποψήφιοι ξεχωρίζουν αν υποβάλουν μία. Ο Chait κατέληξε «Δεν φταίτε εσείς· φταίει το σύστημα, και είναι απαράδεκτο.»
Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο WIRED US και μεταφράστηκε από τα αγγλικά.
