Το 2008, μια ομάδα Ιαπώνων ερευνητών κατάφερε να εξαγάγει άρωμα βανίλιας από κοπριά αγελάδας. Λίγο νωρίτερα, επιστήμονες στις ΗΠΑ δοκίμαζαν τα όρια της ανθρώπινης όρεξης ταΐζοντας εθελοντές σούπα από μπολ χωρίς πάτο, που γέμιζαν μόνα τους, ενώ ερευνητές στη Σουηδία μελετούσαν γιατί τα ζωντανά κοτόπουλα προτιμούν όμορφους ανθρώπους. Το 2011 Ιάπωνες εφηύραν έναν συναγερμό που χρησιμοποιεί αεροζόλ wasabi για να ξυπνήσει κωφούς σε περίπτωση πυρκαγιάς, ενώ, πιο πρόσφατα, Ιταλοί επιστήμονες μελέτησαν γιατί μια σαύρα τρώει μόνο ένα είδος πίτσας. Την ίδια ώρα Ιάπωνες ερευνητές έβαψαν μια αγελάδα ασπρόμαυρη σαν ζέβρα για να δουν αν οι μύγες θα συνεχίσουν να την τσιμπούν.
Μπορεί να μην είναι προφανές, αλλά η επιστήμη είναι γεμάτη από παράξενες, παράλογες και συχνά ξεκαρδιστικές μελέτες σαν τις παραπάνω. Και αν υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στο να τις ανακαλύπτει, να τις συγκεντρώνει και να τις επιβραβεύει, είναι ο Marc Abrahams.
Στα μάτια πολλών ήμουν ανόητος που δεν εκμεταλλεύτηκα τις ευκαιρίες στον χώρο των υπολογιστών για να βγάλω χρήματα.
Για περισσότερα από 35 χρόνια, ο Abrahams μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ της επιμέλειας του χιουμοριστικού περιοδικού για την επιστήμη Annals of Improbable Research και της διοργάνωσης των Βραβείων Ig Nobel, μιας ετήσιας, τελετουργικά σουρεαλιστικής παρωδίας των Βραβείων Νόμπελ που τιμά επιστημονικά επιτεύγματα τα οποία «κάνουν τους ανθρώπους πρώτα να γελούν και μετά να σκέφτονται».
