Μετράμε τα βήματά μας, βαθμολογούμε τον ύπνο μας, αξιολογούμε την αποκατάστασή μας και αφήνουμε ένα δαχτυλίδι στο δάχτυλό μας να φέρει γνώμη για την κούρασή μας.
Τώρα, κατά κάποιο τρόπο αναπόφευκτα, η εμμονή με την καταγραφή της υγείας έφτασε και στην κυκλοφορία του αίματος, μέσω της συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM) – ενός αισθητήρα σε μέγεθος νομίσματος που έχει σχεδιαστεί για άτομα με διαβήτη. Τοποθετείται στο πίσω μέρος του μπράτσου, εισάγει ένα εξαιρετικά λεπτό νήμα κάτω από το δέρμα μέσω μιας βελόνας και μεταδίδει τις μετρήσεις του σακχάρου στο τηλέφωνό σας 24/7.
Σε μια εποχή παράνοιας για την υγεία, η κουλτούρα της ευεξίας δανείζεται όλο και περισσότερα στοιχεία από την κλινική ιατρική, με τον διαβήτη να αποτελεί τον προτιμώμενο «δανειστή». Τα φάρμακα GLP-1, όπως το Ozempic και το Mounjaro, αναπτύχθηκαν για διαβητικούς προτού επαναπροσδιοριστούν ευρέως ως το αγαπημένο αδυνατιστικό βοήθημα του Χόλιγουντ. Πού βρίσκεται, λοιπόν, το όριο σε αυτό το εγχείρημα της «ποσοτικοποίησης του εαυτού»;
Για άτομα με καλό έλεγχο της γλυκόζης οι συσκευές αυτές «μπορεί να είναι παραπλανητικές», οδηγώντας ενδεχομένως σε περιττούς διατροφικούς περιορισμούς.
Για εκατομμύρια ανθρώπους που τις χρειάζονται πραγματικά, οι συσκευές CGM είναι επαναστατικές, καθώς καθοδηγούν τη δόση της ινσουλίνης και προειδοποιούν για επικίνδυνη υπογλυκαιμία προτού εξελιχθεί σε επείγον περιστατικό. Ωστόσο, μετά την εμφάνιση του Stelo της Dexcom, της πρώτης συσκευής CGM που χορηγείται χωρίς ιατρική συνταγή, η συσκευή μετατράπηκε από ιατρική αναγκαιότητα σε ένα ακόμα εργαλείο ευεξίας.
Έχοντας λάβει έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) τον Ιούνιο, τους τελευταίους μήνες οι συσκευές της Dexcom προωθούνται ευρέως από influencers του χώρου της ευεξίας και έχουν εντοπιστεί στα μπράτσα μη διαβητικών διασημοτήτων, όπως η Gwyneth Paltrow. Οι αναλυτές προβλέπουν ότι η παγκόσμια αγορά CGM θα μπορούσε να αγγίξει περίπου τα $41 δισεκατομμύρια μέσα σε λίγα χρόνια, ένα νούμερο που προϋποθέτει πολλά «υγιή» μπράτσα.
Τα υποσχόμενα οφέλη περιλαμβάνουν την καταγραφή των εξάρσεων της γλυκόζης, την εξάλειψή τους και την εξασφάλιση περισσότερης ενέργειας, καλύτερου ύπνου, συγκέντρωσης και μακροζωίας. Ωστόσο, τα επιστημονικά δεδομένα δεν είναι και τόσο ευνοϊκά. Μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Μπαθ, η οποία δημοσιεύτηκε στο The American Journal of Clinical Nutrition, διαπίστωσε ότι σε υγιείς ενήλικες, μια εμπορικά διαθέσιμη συσκευή CGM υπερεκτιμούσε συστηματικά το σάκχαρο στο αίμα – διογκώνοντας τον γλυκαιμικό δείκτη ενός smoothie κατά 30%, βάζοντας λανθασμένη ταμπέλα μέσου ή υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (GI) σε ολόκληρες ομάδες φρούτων και υπερεκτιμώντας τον χρόνο, που το ζάχαρο στο αίμα ήταν πάνω από το συνιστώμενο όριο του Diabetes UK, κατά σχεδόν 400%.
Ο καθηγητής Javier Gonzalez, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας, σημείωσε ότι για άτομα με καλό έλεγχο της γλυκόζης οι συσκευές αυτές «μπορεί να είναι παραπλανητικές», οδηγώντας ενδεχομένως σε περιττούς διατροφικούς περιορισμούς. Μια ανασκόπηση των επιστημονικών δεδομένων του 2024 ζήτησε να χαρακτηριστούν οι εμπορικοί ισχυρισμοί σχετικά με τη χρήση CGM σε άτομα χωρίς διαβήτη «παραπλανητικοί».
Ορισμένοι κλινικοί γιατροί έχουν μάλιστα υιοθετήσει έναν όρο για την εμμονή με τα δεδομένα που προκύπτει: «γλυκορεξία» (glucorexia), κατά την οποία όσοι χρησιμοποιούν εμμονικά συσκευές παρακολούθησης γλυκόζης, χωρίς να είναι διαβητικοί, κινδυνεύουν να κάνουν περιττές ή υπερβολικά αυστηρές αλλαγές στη διατροφή και τον τρόπο ζωής τους.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα παρουσιάζουν ένα από τα υψηλότερα ποσοστά διαβήτη παγκοσμίως, με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη να εκτιμά τον επιπολασμό στους ενήλικες στο 20,7%. Αυτό καθιστά την περιοχή γόνιμο έδαφος για εμπορικά προϊόντα μεταβολικής καταγραφής, τα οποία προωθούνται όλο και περισσότερο στην ευρύτερη αγορά της ευεξίας.
Υπό αυτό το πρίσμα, ήταν ίσως αναπόφευκτο να φτάσει η καταναλωτική καταγραφή γλυκόζης στην «οικονομία της ευεξίας» του Κόλπου. Συσκευές CGM χωρίς ιατρική συνταγή έγιναν πρόσφατα διαθέσιμες μέσω ιδιωτικών κλινικών και παρόχων μεταβολικής υγείας στα ΗΑΕ, φέρνοντας μια συσκευή που κάποτε περιοριζόταν στα ενδοκρινολογικά τμήματα στο προσκήνιο της «ποσοτικοποίησης του εαυτού».
«Για τους ανθρώπους χωρίς διαβήτη, πρόκειται για μια wearable συσκευή καταγραφής της υγείας και όχι για διαγνωστικό εργαλείο», αναφέρει η Hala Zakaria, Διευθύντρια Καινοτομίας, Έρευνας και Λειτουργιών στο Metabolic.health Dubai, το οποίο προσφέρει τη συσκευή Dexcom G7 χωρίς συνταγή. Για όσους δεν έχουν διάγνωση, εξηγεί ότι η κλινική γενικά προορίζει τις συσκευές CGM για δομημένα προγράμματα διαχείρισης βάρους, άτομα με επιβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό μεταβολικών νόσων ή για συγκεκριμένες περιπτώσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής ενός ανθρώπου και τις αντιδράσεις του σακχάρου στο αίμα.
«Η αλήθεια για τα wearables είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν τι να κάνουν με τα δεδομένα», προσθέτει η ίδια. «Βλέπουν έναν αριθμό, ίσως ανησυχούν για αυτόν, και τίποτα δεν αλλάζει».
Βέβαια, υπάρχει μια περίπτωση χρήσης τέτοιων συσκευών που δικαιολογείται. Οι ενδοκρινολόγοι υποστηρίζουν ότι οι συσκευές αυτές μπορούν να βοηθήσουν άτομα με προδιαβήτη να δουν, σε πραγματικό χρόνο, τι μειώνει το σάκχαρο στο αίμα ή τι το αυξάνει. Ωστόσο, ενώ τέτοιες συσκευές μπορούν να αναδείξουν μοτίβα, οι ίδιες δεν αποτελούν διαγνωστικά εργαλεία. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι σε ορισμένες περιοχές της Μέσης Ανατολής, η υιοθέτηση της σύγχρονης τεχνολογίας για τον διαβήτη παραμένει εξαιρετικά χαμηλή. Και σε αγορές όπως αυτή του Ηνωμένου Βασιλείου, πολλοί διαβητικοί εξακολουθούν να δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν κάλυψη ή χρηματοδότηση για αυτές τις συσκευές.
Το ζήτημα, ίσως, δεν αφορά μόνο το ποιος αποκτά τον εξοπλισμό. Η κουλτούρα της ευεξίας έχει αποφασίσει ότι η περισσότερη πληροφορία είναι πάντα αρετή – ακόμα και όταν δεν τη χρειάζεσαι, ακόμα και όταν η σημασία αυτών των αριθμών είναι λιγότερο ξεκάθαρη από ό,τι διαφημίζεται.
To άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο WIRED Middle East και μεταφράστηκε από τα αγγλικά.
