Το αστρονομικό ημερολόγιο για το 2026 περιλαμβάνει μόνο τέσσερις εκλείψεις, εκ των οποίων οι δύο θα συμβούν τον Αύγουστο (οι άλλες δύο έχουν ήδη συμβεί). Παρακάτω, θα σας εξηγήσουμε τι είδους εκλείψεις είναι, ποια θα είναι η διαδρομή τους και πώς μπορείτε να παρακολουθήσετε αυτά τα εντυπωσιακά φαινόμενα.
Τύπος: Ολική ηλιακή έκλειψη. Αυτό συμβαίνει όταν η Σελήνη περνά ακριβώς ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, ρίχνοντας τη σκιά της σε μια στενή λωρίδα της επιφάνειας της Γης και καλύπτοντας πλήρως τον ηλιακό δίσκο για όσους βρίσκονται μέσα σε αυτή τη σκιά. Πολλοί θεωρούν ότι αυτά είναι τα πιο εντυπωσιακά αστρονομικά φαινόμενα που είναι ορατά από τη Γη με γυμνό μάτι (αλλά μην τα κοιτάζετε ποτέ απευθείας χωρίς προστασία!).
Διαδρομή: Η διαδρομή της σκιάς της Σελήνης θα διανύσει το βόρειο ημισφαίριο από δυτικά προς ανατολικά ως εξής.
Τέλος, η σκιά θα εγκαταλείψει την Ευρώπη και θα καταλήξει στη ρωσική Αρκτική.
Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο εδώ είναι ότι η διαδρομή της ολικής έκλειψης θα διασχίσει την Ισπανία για πρώτη φορά μετά από πάνω από έναν αιώνα. Αυτό σημαίνει ότι η έκλειψη θα είναι ορατή στο σύνολό της στις ακόλουθες περιοχές:
Πώς να την παρακολουθήσετε: Αυτή είναι η καλύτερη περίπτωση να δείτε μια ηλιακή έκλειψη, καθώς, σε πολλά από αυτά τα μέρη, ο Ήλιος θα βρίσκεται πολύ χαμηλά στον ορίζοντα, λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, γεγονός που θα κάνει την έκλειψη ιδιαίτερα εντυπωσιακή.
Οι ώρες διαφέρουν ελαφρώς ανάλογα με την πόλη, αλλά σε σχεδόν όλη την Ισπανία η έκλειψη θα συμβεί κατά το ηλιοβασίλεμα, με την ολική φάση να διαρκεί περίπου στις 8:30 μ.μ. (CEST). Η ολική φάση αναμένεται να διαρκέσει περίπου δύο λεπτά, αν και η ίδια η έκλειψη θα διαρκέσει, από την αρχή έως το τέλος, περίπου μία ώρα, από τις 7:30 μ.μ. έως τις 8:30 μ.μ.
Η τελευταία φορά που παρατηρήθηκε ολική ηλιακή έκλειψη στην Ισπανία ήταν στις 2 Οκτωβρίου 1959, όταν η ζώνη της ολικής έκλειψης διέσχισε τις Καναρίους Νήσους. Όσον αφορά την Ιβηρική Χερσόνησο, πρέπει να πάμε ακόμη πιο πίσω στο χρόνο. Η τελευταία ολική έκλειψη που ήταν ορατή από τη χερσόνησο ήταν στις 30 Αυγούστου 1912.
Τύπος: Μερική σεληνιακή έκλειψη. Αυτό συμβαίνει όταν η Γη περνάει ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη, με αποτέλεσμα μόνο ένα τμήμα της Σελήνης να εισέρχεται στη σκοτεινότερη σκιά της Γης. Ως αποτέλεσμα, ένα μέρος του σεληνιακού δίσκου σκουραίνει ή αποκτά κοκκινωπή απόχρωση, ενώ το υπόλοιπο παραμένει φωτισμένο από το φως του Ήλιου.
Πού θα είναι ορατή: Σε αντίθεση με μια ηλιακή έκλειψη, μια σεληνιακή έκλειψη δεν έχει μια στενή ζώνη ορατότητας πάνω από τη Γη. Η μερική σεληνιακή έκλειψη της 28ης Αυγούστου θα είναι ορατή ταυτόχρονα από μια τεράστια περιοχή του πλανήτη, καθώς η Σελήνη είναι ορατή από ολόκληρο το νυχτερινό ημισφαίριο· ωστόσο, η έκλειψη θα είναι καλύτερα ορατή σε ολόκληρη την Αμερική, κυρίως στον ανατολικό και κεντρικό Καναδά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Μεξικό, καθώς και σε ολόκληρη την Κεντρική Αμερική, την Καραϊβική και τη Νότια Αμερική.
Πώς να την παρατηρήσετε: Αξίζει να σημειωθεί ότι η σκοτεινή σκιά της Γης θα καλύψει έως και το 96% του σεληνιακού δίσκου, οπότε θα μοιάζει σχεδόν με ολική έκλειψη (θα παραμείνει μόνο ένα μικρό φωτισμένο άκρο).
Στην Αμερική, η έκλειψη θα ξεκινήσει αργά το βράδυ της 27ης Αυγούστου και θα διαρκέσει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την ώρα του Μεξικού, η μερική έναρξη θα είναι στις 8:30 μ.μ., το μέγιστο σημείο θα είναι γύρω στις 10:13 μ.μ., ενώ το τέλος της μερικής έκλειψης θα είναι στις 11:53 μ.μ.
Για να το δείτε, αρκεί να βρίσκεστε σε μια περιοχή με καθαρό ουρανό και ελάχιστη φωτορύπανση. Όσο πιο μακριά βρίσκεστε από μια μεγάλη πόλη, τόσο καλύτερα.
To άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο WIRED En Espanol και μεταφράστηκε από τα ισπανικά.
Με την εγγραφή σας, συμφωνείτε με τους Όρους Χρήσης μας (συμπεριλαμβανομένης της παραίτησης από ομαδικές αγωγές και των διατάξεων διαιτησίας) και αναγνωρίζετε την Πολιτική Απορρήτου μας.
