Η Supergirl, δεύτερο κεφάλαιο στο νέο διευρυμένο σύμπαν της DC, κυκλοφορεί από σήμερα στις αίθουσες, με τον Craig Gillespie του Ι, Tonya και της Cruella στο σκηνοθετικό τιμόνι, την Millie Alcock στην εμπροσθοφυλακή, σε μια εμπνευσμένη casting επιλογή, και τον Krypto να επιστρέφει – θα ήταν τρελοί αν άφηναν εκτός ταινίας το σκυλί, ένας στους δύο θεατές εκεί έξω θυμούνται τον Superman του James Gunn κυρίως για το σκυλί.
Το Pressure ανήκει σε εκείνη την κατηγορία που ονομάζουμε dad movies και είναι μια προσεγμένη περίπτωση τέτοιας ταινίας. Αφηγείται μια από τις μυριάδες υπο-ιστορίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τοποθετώντας τη δράση τρεις μέρες πριν την προβλεφθείσα ημερομηνία της απόβασης στη Νορμανδία και ακολουθώντας τις προσπάθειες δυο αρχι-μετεωρολόγων αντίθετης θεωρητικής κατεύθυνσης να προβλέψουν τον καιρό. Η επιτυχία της επιχείρησης κρέμεται από την πρόβλεψή τους και ο σκηνοθέτης Anthony Maras καταφέρνει να αντλήσει σασπένς, παρά τη γνωστή κατάληξη του γεγονότος, και να αποσπάσει ερμηνείες περιωπής (και απρόσμενα εγκρατείς) από τους Andrew Scott και Brendan Fraser.
Η Μεγάλη Σφαγή των Β΄ΚΑΠΗ Αλίμου είναι κατά κάποιο τρόπο μια ταινία υπεράνω κριτικής, καθώς ζητά την κατανόησή μας για τον χαμηλό προϋπολογισμό, τους εμφανείς περιορισμούς και τις πλημμέλειες στην κατασκευή της και φιλοδοξεί να μάς ανταμείψει με την αυθόρμητη ενέργεια των συμμετεχόντων και το ανεπιτήδευτο λαϊκό χιούμορ της. Μέχρι ενός σημείου τα καταφέρνει, είναι στιγμές, όμως, που παρασοβαρεύει και κάπως δυσκολεύει τη θέση της.
Από νέες κυκλοφορίες έχουμε ακόμα το Romeria της Carla Simon (Αlcaras), όπου το παρελθόν και το αποτύπωμά του τροφοδοτούν ένα σινεμά (περίπου) ημερολογιακού χαρακτήρα, μια ακόμα μικρή πλην αξιόλογη κατάθεση του David McKenzie (Hell or High Water, Perfect Sense) στο σινεμά είδους με τον τίτλο Fuze και το Novak του Χάρη Λαγκούση, με πρωταγωνιστή τον περιζήτητο καρατερίστα Ζλάτκο Μπούριτς. Οι επανεκδόσεις κινούνται σε πιο arthouse κατεύθυνση αυτή την εβδομάδα, με τον Elio Petri να μάς καλεί σε μια δηκτική Investigation οf a Citizen Above Suspicion, δίνοντας στον GIan Maria Volonte ρόλο ζωής, και τον Bernardo Bertollucci να τιμά τη Nouvelle Vague μέσω των Dreamers του, που είχαν προκαλέσει αίσθηση στο μακρινό (πια) 2003, έκαναν την Eva Green διεθνή σταρ. Τα καρέ της έχουν έντονη σοσιομιντιακή παρουσία, μένει να δούμε αν θα υπάρξει ενδιαφέρον από το νεότερο κοινό και για την ίδια την ταινία.
