Από τα δέκα τυχαία προϊόντα που αγόρασα για να δοκιμάσω την κυβερνητική πλατφόρμα σύγκρισης τιμών σούπερ μάρκετ PosoKanei, τα έξι δεν υπήρχαν στο σύστημα. Μερικά αναγνωρίζονταν με διαφορετικές ονομασίες, άλλα καθόλου. Σε ιδιωτικές, ανεξάρτητες πλατφόρμες, βρήκα και τα δέκα.
Το PosoKanei.gov.gr παρουσιάστηκε από τα υπουργεία Ανάπτυξης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης ως η εξέλιξη του «e-Καταναλωτή», με στόχο να δώσει στους πολίτες ένα ενιαίο σημείο σύγκρισης τιμών σε μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Στην πράξη, πρόκειται για μια πλατφόρμα που επιχειρεί να συνδυάσει απευθείας διασύνδεση με αλυσίδες και αυτοματοποιημένη συλλογή δεδομένων, προκειμένου να παρακολουθεί περίπου 10.000 κωδικούς προϊόντων. Η κυβέρνηση κάνει λόγο για ένα «όπλο» που ενισχύει τη διαφάνεια στην αγορά.
Το τοπίο γύρω από το οικονομικό κόστος του project προκάλεσε έντονες συζητήσεις, οδηγώντας τη Νέα Δημοκρατία στην έκδοση ανακοίνωσης.
Αφού σκάναρα μόλις 4 barcodes προϊόντων, η εφαρμογή με ενημέρωσε ότι έχω πραγματοποιήσει υπερβολικά πολλές αιτήσεις και πρέπει να δοκιμάσω αργότερα. Μάλιστα, το μήνυμα που διάβασα ήταν γραμμένο με αλλόκοτο τρόπο: «Η σαρωτή barcode είναι προσωρινά αποκλεισμένη». Μετά από δέκα λεπτά αναμονής, το σύστημα παρέμενε κλειδωμένο.
Σύμφωνα με την ενημέρωση, η δράση υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου «CRMS-Ενιαία Πλατφόρμα για την εξυπηρέτηση πολιτών και επιχειρήσεων» του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, σε συνεργασία με το υπουργείο Ανάπτυξης και την Αρχή για την εποπτεία της αγοράς. Το έργο χρηματοδοτείται με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης «Ελλάδα 2.0» και ο ανώτατος προϋπολογισμός του αγγίζει τα 370.000 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ), ένα ποσό που καλύπτει τόσο την ανάπτυξη της πλατφόρμας και της mobile εφαρμογής, όσο και την υποστήριξή της για διάστημα 15 μηνών.
Παρά τις κυβερνητικές διευκρινίσεις, ο προϋπολογισμός των 370.000 ευρώ αφήνει ανοιχτά ερωτήματα στην tech αγορά σχετικά με το αν η διαχείριση των πόρων αντικατοπτρίζεται στην ποιότητα των υποδομών, ειδικά όταν υπάρχουν εργαλεία που απαιτούν κλάσμα αυτών των χρημάτων.
Τα προβλήματα της εφαρμογής
Μια απλή χρήση της εφαρμογής αναδεικνύει τα πρώτα προβλήματα. Η αναζήτηση δεν είναι πάντα συνεπής και οι διαφορετικές γραφές του ίδιου προϊόντος οδηγούν σε ασυμβατότητες.
Όταν δοκίμασα την εφαρμογή, τα αποτελέσματα αναζήτησης ήταν διαφορετικά για ελληνικούς και άλλα για λατινικούς χαρακτήρες, όπως για παράδειγμα «gouda» ή «γκούντα», ακόμα και σε προϊόντα της ίδιας μάρκας. Το ίδιο πρόβλημα παρατηρείται με ονομασίες εταιρειών που μπορούν να γραφούν με δύο τρόπους.
Με τη λειτουργία του barcode scanning, η εφαρμογή έδειξε κι άλλες αδυναμίες της. Σκάναρα ένα τυρί γκούντα και το app αναγνώρισε το barcode, αλλά δεν το έβρισκε στην αλυσίδα σούπερ μάρκετ από την οποία το είχα μόλις αγοράσει.
Αφού σκάναρα μόλις 4 barcodes προϊόντων, η εφαρμογή με ενημέρωσε ότι έχω πραγματοποιήσει υπερβολικά πολλές αιτήσεις και πρέπει να δοκιμάσω αργότερα. Μάλιστα, το μήνυμα που διάβασα ήταν γραμμένο με αλλόκοτο τρόπο: «Η σαρωτή barcode είναι προσωρινά αποκλεισμένη». Μετά από δέκα λεπτά αναμονής, το σύστημα παρέμενε κλειδωμένο.
Επιπλέον, καταγράφονται και σφάλματα στις τιμές: ένα απορρυπαντικό εμφανιζόταν στην κεντρική σελίδα με χαμηλότερη τιμή 3,75€, όμως όταν άνοιγα την καρτέλα του προϊόντος για να δω τις λεπτομέρειες, αυτή η τιμή δεν υπήρχε σε καμία αλυσίδα.
Αυτή τη στιγμή, η εφαρμογή στο Play Store έχει συγκεντρώσει βαθμολογία 2,4/5, με 129 αξιολογήσεις από χρήστες. Η αρνητική κριτική εστιάζει σε ελλείψεις του interface και της ταξινόμησης των προϊόντων, σε περιπτώσεις που εμφανίζονται λανθασμένες τιμές, και στην ποικιλία των κωδικών που είναι διαθέσιμοι. Επίσης, χρήστες σημειώνουν πως πρόκειται για εφαρμογή που είναι πιο χρήσιμη στις μεγάλες πόλεις, καθώς στην επαρχία είτε δεν συμπεριλαμβάνει τα καταστήματα είτε βρίσκει μόνο σούπερ μάρκετ σε μακρινές αποστάσεις. Υπάρχουν και χρήστες που αφήνουν θετικές αξιολογήσεις, βέβαια, κάνοντας λόγο για μια εφαρμογή που βοηθά στην απόκτηση σφαιρικής εικόνας της αγοράς και στον έλεγχο των τιμών.
Πίσω από αυτές τις αστοχίες δεν βρίσκεται απαραίτητα ένα «κακό» προϊόν, αλλά ένα πολύ πιο δύσκολο πρόβλημα: η ενοποίηση δεδομένων από διαφορετικές πηγές που δεν σχεδιάστηκαν για να συνεργαστούν.
Όταν η ιδιωτική πρωτοβουλία συναντά τα όρια του scraping
Πριν το κράτος αποφασίσει να ασχοληθεί με το ψηφιακό καλάθι, η ιδιωτική καινοτομία είχε ήδη δώσει αντίστοιχες λύσεις. Μία από αυτές ήταν ο «Νοικοκύρης» (noikokyris.gr).
«Το μεγάλο πλεονέκτημα μιας κρατικής πλατφόρμας είναι η δυνατότητα -και συχνά η θεσμική επιβολή- άμεσης διασύνδεσης μέσω API με τα συστήματα ERP των μεγάλων αλυσίδων, γεγονός που εξασφαλίζει την εγκυρότητα και την αμεσότητα των δεδομένων», εξηγεί στο WIRED Greece ο Δημήτρης Μάγειρας, CTO της ATOMIC, της ομάδας που δημιούργησε τον «Νοικοκύρη».
«Η μεγάλη διαφορά με το posokanei είναι ότι οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ δίνουν τα δεδομένα τους κατευθείαν στην πλατφόρμα σε αντίθεση με τα ιδιωτικά site που καταφεύγουν στο scraping. Αυτό του δίνει πλεονέκτημα στην ευκολία άντλησης δεδομένων. Παρόλα αυτά εμένα μου φάνηκε ότι υστερεί η πληρότητα των δεδομένων του», επισημαίνει από την πλευρά του ο Στάθης Σίδερης, δημιουργός της πλατφόρμας zuper.
Οι ιδιώτες, αντίθετα, βρίσκονται αντιμέτωποι με τεχνικές δυσκολίες. Χωρίς πρόσβαση στα επίσημα δεδομένα, αναγκάζονται να στραφούν στο web scraping, την αυτόματη σάρωση και άντληση δεδομένων από τα e-shops των αλυσίδων.
«Τεχνικά, αυτό είναι εξαιρετικά εύθραυστο», συνεχίζει ο κ. Μάγειρας. «Οι αλυσίδες ανανεώνουν συχνά τον κώδικα των σελίδων τους ή προσθέτουν μηχανισμούς προστασίας (anti-bot), με αποτέλεσμα τα συστήματα άντλησης να “σπάνε” συνεχώς και να απαιτούν άμεση επιδιόρθωση. Επιπλέον, τεράστια πρόκληση παραμένει η “κανονικοποίηση” των δεδομένων, το να ταυτίσει δηλαδή αυτόματα το σύστημα ότι ένα προϊόν με διαφορετική ονομασία σε δύο αλυσίδες είναι το ίδιο ακριβώς είδος».
«Η βασική πρόκληση είναι η ανομοιομορφία των δεδομένων γιατί η κάθε αλυσίδα έχει πολύ διαφορετικό τρόπο καταχώρισης με αποτέλεσμα τα δεδομένα που συλλέγονται να χρειάζονται εκτεταμένο καθάρισμα αλλά και αντιστοίχιση μεταξύ τους», αναφέρει ο κ. Σίδερης.
Σε αυτό συμφωνεί ο Μάνος Στούμπος, ο άνθρωπος πίσω από την ανεξάρτητη πλατφόρμα bigle.gr. «Είναι αρκετά δύσκολο να “καταλάβεις” ότι το “Lays oregano 140g” από τον Σκλαβενίτη και το “Πατατάκια Lay’s με ρίγανη 140gr” αναφέρονται στο ίδιο προϊόν», λέει στο WIRED Greece.
Αυτή η τεχνική δυσκολία μεταφράζεται σε μεγάλο οικονομικό κόστος. Το scraping απαιτεί ακριβές υποδομές, όπως δίκτυα από proxies για την αποφυγή IP blocks, αυξημένους πόρους σε servers, αλλά και ατελείωτες εργατοώρες. Για τον «Νοικοκύρη», ο οποίος αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της κοινωνικής ευθύνης της ATOMIC χωρίς εμπορικό μοντέλο εσόδων, αυτή η οικονομική αιμορραγία ήταν μοιραία: «Η συνεχής επιβάρυνση σε κόστος και ανθρώπινους πόρους ήταν τελικά ο βασικός λόγος που η λειτουργία του διεκόπη», λέει ο κ. Μάγειρας.
Ανάπτυξη με μηδενικό μπάτζετ
Ο Μάνος Στούμπος προσεγγίζει το ζήτημα από τη σκοπιά του solo developer. Για εκείνον, το posokanei.gov.gr είναι μεν καλύτερο από τον προκάτοχό του, αλλά υπάρχει χώρος για σοβαρές βελτιώσεις.
Όσον αφορά το κόστος, ο κ. Στούμπος λέει πως η προμήθεια των δεδομένων είναι το δύσκολο κομμάτι. «Εάν τα δεδομένα είναι “έτοιμα”, τότε η υπόλοιπη εφαρμογή αφορά απλά την ανάπτυξη ενός γραφικού περιβάλλοντος παρουσίασης αυτών, το οποίο είναι σχετικά απλό και όχι ιδιαίτερα κοστοβόρο», λέει.
«Με την ύπαρξή της και μόνο, μεταδίδει το μήνυμα ότι μία τέτοια πλατφόρμα είναι θεμιτή, ή τουλάχιστον αποδεκτή, ακόμη και από τις ίδιες τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ, πράγμα το οποίο μπορεί να παρακινήσει την δημιουργία ή/και περαιτέρω εξέλιξη αντίστοιχων ιδιωτικών πλατφόρμων».
Για τη δική του εφαρμογή, σημειώνει: «Εγώ προσωπικά δεν είχα κάποιο οικονομικό κόστος για την ανάπτυξη της δικής μου πλατφόρμας, πέραν του χρόνου μου. Όσον αφορά το κόστος συντήρησης, αυτό είναι γύρω στα 50 ευρώ τον μήνα για να τρέχει το site».
Παρόλα αυτά, ο δημιουργός του bigle.gr βλέπει μια θετική συμπληρωματική λειτουργία στην κρατική παρέμβαση, παρότι δεν τη θεωρεί τουλάχιστον στην τωρινή της μορφή, πολύ ανταγωνιστική ώστε να αποτελέσει κίνητρο βελτίωσης και εξέλιξης για αντίστοιχες ιδιωτικές πλατφόρμες.
«Με την ύπαρξή της και μόνο, μεταδίδει το μήνυμα ότι μία τέτοια πλατφόρμα είναι θεμιτή, ή τουλάχιστον αποδεκτή, ακόμη και από τις ίδιες τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ, πράγμα το οποίο μπορεί να παρακινήσει την δημιουργία ή/και περαιτέρω εξέλιξη αντίστοιχων ιδιωτικών πλατφόρμων», λέει ο κ. Στούμπος.
«Πιστεύω στο κοινό υπάρχει σχετικά μικρή ενασχόληση με τη σύγκριση τιμών σουπερμάρκετ οπότε η κρατική λύση μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα κάποιο καλύτερο awareness για τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες», συμπληρώνει ο Στάθης Σίδερης.
Παράλληλα, συγκρίνοντας το PosoKanei με άλλες, παρόμοιες πλατφόρμες, θεωρεί πως το μόνο που προσφέρει επιπλέον είναι η σύγκριση της τιμής με την Ευρώπη. Η λειτουργία αυτή, λέει, «είναι nice to have, αλλά δεν ξέρω αν πραγματικά ενδιαφέρει τον μέσο αγοραστή».
Η είσοδος του AI και οι εφαρμογές με agents
Μια πολύ ενδιαφέρουσα πτυχή της ιστορίας γράφεται αυτή τη στιγμή στο GitHub και στο πώς οι developers άρχισαν να χρησιμοποιούν την κυβερνητική εφαρμογή.
Ο Χάρης Τασιούλης, software engineer, δημιούργησε το posokanei-mcp, έναν πλήρως ανεπίσημο, open-source και read-only MCP (Model Context Protocol) server. Πρόκειται για ψηφιακή «γέφυρα» που επιτρέπει σε AI assistants να συνδέονται απευθείας με τα δημόσια διαθέσιμα endpoints του PosoKanei. «Το είδα ως ένα μικρό αλλά ενδιαφέρον πείραμα να φανεί πώς θα μπορούσε ένας AI assistant να αξιοποιήσει πιο άμεσα τα δημόσια δεδομένα μιας τέτοιας πλατφόρμας», λέει στο WIRED Greece.
Η ιδέα είναι απλή: αντί ο χρήστης να ψάχνει χειροκίνητα προϊόντα και τιμές, ένας AI assistant μπορεί να το κάνει για εκείνον. Μπορεί απλά να πει στο AI του: «Βρες μου αυτά τα 5 προϊόντα και πες μου σε ποια αλυσίδα βγαίνει φθηνότερο το σύνολο του καλαθιού. Επίσης, δώσε μου οδηγίες στον χάρτη για το κοντινότερο κατάστημα», λέει ο δημιουργός του εργαλείου.
«Η δημιουργία του MCP ήταν εντυπωσιακά γρήγορη», σημειώνει ο κ. Τασιούλης και εξηγεί πως έγινε με τη βοήθεια AI coding agents και 2–3 στοχευμένων prompts, με ανθρώπινη επίβλεψη, κυρίως για να μπουν σωστά όρια στο τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει το εργαλείο.
Ο κ. Τασιούλης ξεκαθαρίζει ότι το project του είναι αυστηρά ανεπίσημο, open-source και αποτελεί ένα proof of concept, χωρίς να σχετίζεται με κάποια δημόσια αρχή. Ωστόσο, η ίδια η ύπαρξή του αποδεικνύει ότι η πλατφόρμα βασίζεται ήδη σε δομημένα δεδομένα τα οποία θα μπορούσαν να γεννήσουν ένα ολόκληρο οικοσύστημα εφαρμογών, αν το κράτος επέλεγε να τα ανοίξει.
Και το MCP δείχνει πως, όταν τα δεδομένα είναι προσβάσιμα, οι εφαρμογές γύρω τους μπορούν να δημιουργηθούν σχεδόν άμεσα.
Το ερώτημα των open APIs
Όλες οι συνεντεύξεις συγκλίνουν σε ένα σημείο: το πραγματικό bottleneck δεν είναι η τεχνολογία των εφαρμογών, αλλά η πρόσβαση στα δεδομένα.
Χωρίς επίσημα APIs, οι developers αναγκάζονται να χτίζουν παράλληλες, εύθραυστες λύσεις. Με APIs, θα μπορούσαν να αναπτυχθούν επιπλέον εργαλεία σύγκρισης καλαθιού, λειτουργίες price alerts, ερευνητικά dashboards ή AI assistants για καταναλωτές.
«Το σωστό μοντέλο, ειδικά όταν μιλάμε για δεδομένα που έχουν αξία για τους πολίτες, θα ήταν πάντα να υπάρχει επίσημος δρόμος για τους developers να φτιάξουν πράγματα. Το εύχομαι να γίνει, ακόμα και για το PosoKanei, έστω και τώρα που έχει πάει ήδη live η σελίδα»
Ο Μάνος Στούμπος λέει πως «κακό δεν κάνει» να παρέχονται τα δεδομένα και μέσω API «σε μία πιο δομημένη μορφή», όμως σχετικά με το αν το κράτος «οφείλει» να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, δεν έχει σαφή απάντηση. «Τόσο η ιδια η πλατφόρμα όσο και η παροχή των δεδομένων μέσω API είναι nice to have, αλλά δεν θα έλεγα ότι είναι και τόσο σημαντικά ώστε να πρέπει να τα παρέχει ένα κράτος, ειδικά όταν ήδη υπάρχουν αντίστοιχες πλατφόρμες», σημειώνει.
Η πιο ξεκάθαρη θέση υπέρ των Open Data έρχεται από τον Δημήτρη Μάγειρα (ATOMIC / «Νοικοκύρης»).
«Το ιδανικό σενάριο –και εκεί που πραγματικά θα απογειωνόταν η καινοτομία– θα ήταν το κράτος να παρέχει αυτά τα δεδομένα με ανοιχτά APIs (Open Data). Αν υπήρχε αυτή η πρόσβαση, ιδιωτικές πλατφόρμες θα μπορούσαν να αποφύγουν τον εφιάλτη του scraping και να χτίσουν πάνω σε αυτά τα δεδομένα, παρέχοντας υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας», λέει, φέρνοντας ως παράδειγμα advanced analytics, προσωποποιημένες ειδοποιήσεις πτώσης τιμών και predictive μοντέλα αγορών.
Ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών (ΕΕΛΛΑΚ) τονίζει στο WIRED Greece ότι κάθε εφαρμογή που αναπτύσσεται με δημόσιο χρήμα οφείλει να βασίζεται σε ανοιχτά πρότυπα και να διατίθεται ως ανοιχτό λογισμικό, κατά προτίμηση με άδεια EUPL. Και σημειώνει πως «αυτό δεν είναι ιδεολογική εμμονή, είναι προϋπόθεση διαφάνειας, λογοδοσίας, επαναχρησιμοποίησης και αποφυγής εξάρτησης του Δημοσίου από έναν προμηθευτή».
Όσον αφορά το επίμαχο κομμάτι των Open Data, ο οργανισμός θεωρεί πώς ένα ανοιχτό API θα μεταμορφωνόταν σε ψηφιακό σύμμαχο του πολίτη, ξεκλειδώνοντας νέες δυνατότητες στην αγορά και πολλαπλασιάζοντας την αξία της πλατφόρμας. «Ελληνικές νεοφυείς επιχειρήσεις, ΜμΕ και πανεπιστημιακά εργαστήρια θα μπορούσαν να αναπτύξουν υπηρεσίες ανάλυσης, πίνακες παρακολούθησης, εργαλεία σύγκρισης, εφαρμογές προσβασιμότητας, API clients και μοντέλα πρόβλεψης τιμών», αναφέρει.
Και εξηγεί περαιτέρω πως για τους πολίτες, «αυτό θα σήμαινε περισσότερες και καλύτερες εφαρμογές», όπως εργαλεία που συγκρίνουν καλάθια ανά περιοχή, που παρακολουθούν αν οι προσφορές είναι πραγματικές, ή που ενημερώνουν ευάλωτα νοικοκυριά. Παράλληλα, δημοσιογράφοι και ερευνητές θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν το εργαλείο.
Υπάρχουν, πάντως, σύμφωνα με τον οργανισμό, καλά παραδείγματα στην Ελλάδα, όπως η Διαύγεια και ο Μίτος, που, όπως υπογραμμίζει, δείχνουν ότι οι δημόσιες ψηφιακές υποδομές μπορούν να διαθέτουν API και να λειτουργούν ως βάση για περαιτέρω υπηρεσίες. «Το ίδιο πρέπει να γίνει και με υπηρεσίες όπως το posokanei.gov.gr. Ο κώδικας, η τεκμηρίωση, τα σχήματα δεδομένων, οι τεχνικές προδιαγραφές και τα APIs πρέπει να βρίσκονται σε δημόσιο αποθετήριο, με εξαίρεση μόνο στοιχεία που αφορούν ασφάλεια, κλειδιά πρόσβασης ή ευαίσθητες ρυθμίσεις συστημάτων».
Ο οργανισμός σημειώνει πως η ΕΕ έχει υιοθετήσει αυτή την κατεύθυνση και υπογραμμίζει ότι η τεχνική υποδομή για το «άνοιγμα» των δεδομένων μπορεί να υλοποιηθεί με απόλυτη ασφάλεια, ακολουθώντας τις ευρωπαϊκές πολιτικές ψηφιακής κυριαρχίας. «Η διάθεση των δεδομένων δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων. Μιλάμε για δημόσιες τιμές προϊόντων, όχι για στοιχεία καταναλωτών. Με σωστό σχεδιασμό μπορούν να δημοσιεύονται μόνο δεδομένα αγοράς, χωρίς προσωπικές πληροφορίες και χωρίς εμπορικά απόρρητα».
Και καταλήγει: «Το posokanei.gov.gr μπορεί να γίνει χρήσιμο εργαλείο. Για να υπηρετήσει όμως πλήρως το δημόσιο συμφέρον, πρέπει να περάσει από τη λογική της κλειστής εφαρμογής στη λογική της ανοιχτής δημόσιας υποδομής».
«Το σωστό μοντέλο, ειδικά όταν μιλάμε για δεδομένα που έχουν αξία για τους πολίτες, θα ήταν πάντα να υπάρχει επίσημος δρόμος για τους developers να φτιάξουν πράγματα. Το εύχομαι να γίνει, ακόμα και για το PosoKanei, έστω και τώρα που έχει πάει ήδη live η σελίδα», σημειώνει από την πλευρά του ο κ. Τασιούλης.
Γιατί δεν έχει ανοιχτό API το PosoKanei
Ωστόσο, η απάντηση της Δέσποινας Τσαγγάρη, Διοικήτριας της Ανεξάρτητης Αρχής Εποπτείας της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, κλείνει κατηγορηματικά αυτή την πόρτα.
«Η πλατφόρμα PosoKanei έχει δημιουργηθεί ως εργαλείο ενημέρωσης και διαφάνειας προς τον καταναλωτή, με στόχο να παρέχει συγκεντρωμένη, εύχρηστη και καθημερινά επικαιροποιούμενη πληροφόρηση για τις τιμές προϊόντων», λέει στο WIRED Greece.
Και ξεκαθαρίζει: «Τα δεδομένα τιμών που εμφανίζονται στην πλατφόρμα συγκεντρώνονται από τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ υπό συγκεκριμένο πλαίσιο συνεργασίας και χρήσης. Το PosoKanei δεν είναι ο ιδιοκτήτης των πρωτογενών αυτών δεδομένων· τα επεξεργάζεται και τα παρουσιάζει αποκλειστικά για τον σκοπό της ενημέρωσης των πολιτών και της ενίσχυσης της διαφάνειας στην αγορά. Στο πλαίσιο αυτό, η διάθεση των δεδομένων μέσω ανοιχτού API δεν είναι δυνατή, καθώς θα συνιστούσε αναδιανομή δεδομένων τρίτων εκτός του συμφωνημένου νομικού πλαισίου με τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ».
Η κ. Τσαγγάρη καταλήγει: «Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αναζητούν τις σχετικές πληροφορίες είτε μέσω της ίδιας της πλατφόρμας PosoKanei είτε, για τα πρωτογενή στοιχεία κάθε επιχείρησης, απευθείας στις ιστοσελίδες των επιμέρους αλυσίδων σουπερ μάρκετ».
