Καθισμένος σε ένα παγκάκι στον πεζόδρομο της Ηπίτου, ο Sam μου λέει πώς η καριέρα του στα video games τον έκανε το «μαύρο πρόβατο» της οικογένειάς του. Ο παππούς του ήταν αρχισυντάκτης του Περιοδικού του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, ο πατέρας του είναι αναισθησιολόγος και η μητέρα του επίσης γιατρός.
Το 2006 δέχτηκε τεχνολογικό βραβείο Emmy εκ μέρους της ομάδας του στη Microsoft για τη δουλειά του στις εφαρμογές των γραφικών των video games. «Πριν λάβω το βραβείο με παίρνει τηλέφωνο ο πατέρας μου και μου λέει “ωραία όλα αυτά, αλλά σε αυτή την οικογένεια δεχόμαστε μόνο βραβεία Νόμπελ. Δεν έχεις φτάσει τα 30 ακόμα, προλαβαίνεις να πας στην Ιατρική”», λέει γελώντας.
Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό δίκτυο. Θέλουμε να υποστηρίξουμε τους προγραμματιστές παιχνιδιών, δίνοντάς τους πρόσβαση στη βιομηχανία υγειονομικής περίθαλψης, μεταξύ άλλων.
Κάποια χρόνια αργότερα, ο πατέρας του του ζήτησε να του φτιάξει μια εφαρμογή για να βοηθήσει τους συναδέλφους του να κάνουν πρακτική στην ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Δύο χρόνια μετά η εφαρμογή μετρούσε 100,000 χρήστες, με νοσοκομεία από το Στάνφορντ μέχρι τη Κίνα να εξετάζουν την κλινική της αποτελεσματικότητα.
«Τα παιχνίδια για γιατρούς δεν ήταν καμιά τρανή ιδέα που είχα. Ήταν προϊόν ατυχήματος και ενοχής από τους γονείς μου, αλλά ξεκάθαρα υπήρχε ζήτηση για αυτά», εξηγεί ο Sam.
Ο ιδρυτής και CEO της Level X, πλέον Relevate Health Games, βρέθηκε στην Αθήνα, στο πλαίσιο του World Beautiful Business Forum. Για εκείνον, αν σχεδιαστές και προγραμματιστές, από το Mortal Kombat μέχρι το Words with Friends, συνεργαστούν με κορυφαίους γιατρούς κάθε ειδικότητας, μάλλον η ιατρική μπορεί να γίνει λίγο ευκολότερη. Η απάντηση βρίσκεται στα video games.
«Το hardware δεν πρέπει να περιορίζει το όραμά σου»
Όταν τον ρώτησα πώς είναι δυνατό να προσομοιώσεις το ανθρώπινο σώμα, ο Sam προτίμησε να μου δείξει από το να μου πει.
Στο περιβάλλον της εφαρμογής, ο γιατρός χρήστης καλείται να κάνει μια κολονοσκόπηση. «Όλες οι προσομοιώσεις είναι περιπτώσεις πραγματικών ασθενών που έχουν υποβληθεί από γιατρούς σε όλο τον κόσμο», μου λέει όσο πλοηγείται στην εφαρμογή. Σε ένα από τα επίπεδα, σκοπός είναι να βρεις τους καρκινικούς πολύποδες στο παχύ έντερο και να τους αφαιρέσεις.
Αυτό, όμως, είναι εξαιρετικά δύσκολο, ειδικά αν είναι κρυμμένοι ή κολλημένοι σε κάποιο αγγείο. Στην πρώτη μας προσπάθεια προκαλείται αιμάτωμα. Πρέπει να το διορθώσουμε άμεσα. Οι επιλογές είναι είτε επινεφρίνη είτε θερμοπηξία με πλάσμα αργού. Επιλέγω την επινεφρίνη. Εντελώς τυχαία, η επιλογή μου έφερε άμεση επιτυχία.
«Κυριολεκτικά έχεις 3D ρευστοδυναμική στο κινητό σου», μου λέει όσο απορροφάται το αιμάτωμα. «Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος είναι ότι το κινητό έχει μεγαλύτερη υπολογιστική δύναμη από ένα Xbox 360».
Με τα video games δεν κάνεις απλά άλματα σε μια πίστα κι αν τύχει να κερδίσεις, καλώς. Αναπτύσσεις ένα νοητικό μοντέλο. «Εδώ και 30 χρόνια, έχουμε βρει τη νευροχημική συνταγή του να μαθαίνεις μέσα από το παιχνίδι και την τεστάρουμε σε 3 δισ. ανυποψίαστα πειραματόζωα», εξηγεί ο Sam.
Τότε με ρωτάει αν θυμάμαι τι συνέβη την πρώτη φορά που έπαιξα Angry Birds. H απάντηση ήταν ότι αστόχησα και τα γουρούνια με χλεύασαν. Μια, δύο, τρεις, ήττα, νεύρα. Κάποια στιγμή βρήκα το κόλπο και ξάφνου ξέσπασαν εκρήξεις, μουσική, πανηγυρισμοί.
«Όλα είναι σχεδιασμένα για να εκκριθεί ντοπαμίνη όταν επιτέλους κερδίσεις, ενδυναμώνοντας, έτσι, τις νευρικές συνάψεις στον εγκέφαλο που σε οδήγησαν στη νίκη. Ο άνθρωπος έχει εξελιχθεί έτσι. Από μια επιτυχημένη ρίψη δόρατος στο παρελθόν μέχρι να κερδίσει στα Angry Birds», μου λέει γεμάτος ενθουσιασμό.
«Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε έναν γιατρό να αναπτύξει ένα νοητικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο μπορεί να διαγνώσει, να θεραπεύσει και να διαχειριστεί μια ασθένεια», συμπληρώνει.
Ένα παιχνίδι για τον διαβήτη
Πριν από πέντε χρόνια η κόρη του Sam διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1. «Τη μια μέρα η ζωή σου είναι φυσιολογική. Την επόμενη κλήθηκα να χορηγώ ακριβείς δόσεις ινσουλίνης στη κόρη μου 20 φορές τη μέρα. Στο νοσοκομείο πρακτικά σου δίνουν έναν οδηγό για το “πώς να μη σκοτώσεις το παιδί σου”», περιγράφει.
Οι οδηγίες είναι αχρείαστα περίπλοκες, εώς και δυσνότητες. Το ρίσκο υψηλό. Πήρε στον Sam και στη γυναίκα του μήνες να καταλάβουν ακριβώς τι έπρεπε να κάνουν. Και τότε αποφάσισαν να φτιάξουν ένα παιχνίδι. Το «Level one: a diabetes game» είναι σαν το Candy Crush, απλά έχει 60 επίπεδα, διάρκειας 3 λεπτών το καθένα, και βοηθάει πρόσφατα διαγνωσμένους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 να εξοικειωθούν με τη δοσολογία.
Ο Sam βγάζει για ακόμη μια φορά το κινητό του. «Εδώ το φαΐ μπαίνει στη κυκλοφορία του αίματος. Πρέπει να χορηγήσω ινσουλίνη. Τα κύτταρα απορροφούν τη ζάχαρη. Χρειάζεσαι τους δύο σου αντίχειρες για να παίξεις αυτό το παιχνίδι και κυριολεκτικά μαθαίνεις ό,τι χρειάζεσαι», μου λέει όσο τα μάτια μου είναι κολλημένα στην οθόνη του.
Η εφαρμογή έχει ήδη 50.000 downloads, με τον αντίκτυπο να είναι αισθητός. «Μίλησα με έναν ενδοκρινολόγο από το Ντουμπάι. Τέρμα τα βιβλία και οι βαρετές διαλέξεις. Έχουν πάρει 10 iPad για το ιατρείο, τα οποία δίνουν σε γονείς και παιδιά. Παίζουν το παιχνίδι και ύστερα κάνουν ερωτήσεις», λέει ο Sam με περηφάνεια.
Τα video games ειναι το μέλλον
Για τον Sam, τα video games είναι ένα μέσο έκφρασης. Στον Covid, μπορεί οι επαφές μας να περιορίστηκαν σε μια οθόνη αλλά εκεί δημιουργήθηκε και μια ευκαιρία. Ξαφνικά ένα online παιχνίδι έγινε τρόπος σύνδεσης, αφορμή να μοιραστείς μια εμπειρία, να λύσεις έναν γρίφο, να συνάψεις μια σχέση, που ύπο άλλες συνθήκες δεν θα μπορούσες.
«Δεν θεωρώ ότι είναι μια τάση», δηλώνει ο Sam. «Κάποιοι παίζουν για να ξεφύγουν, κάποιοι για προσωπική ανάπτυξη. Αυτή είναι η μαγεία της βιομηχανίας των παιχνιδιών. Δεν είναι τυχαίο που είναι μεγαλύτερη από τη μουσική και τον κινηματογράφο μαζί», συμπληρώνει.
Πράγματι, πρόκειται για μια βιομηχανία που ξεπερνάει τα $200 δισ. παγκοσμίως, αξία που συνεχώς αυξάνεται. Στη Relevate Health Games, ο Sam ασχολείται με διάφορα project, μεταξύ αυτών και το sequel του «Level one: a diabetes game» για τον διαβήτη τύπου 2.
«Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό δίκτυο. Θέλουμε να υποστηρίξουμε τους προγραμματιστές παιχνιδιών, δίνοντάς τους πρόσβαση στη βιομηχανία υγειονομικής περίθαλψης, μεταξύ άλλων. Έχει να πέσει αρκετή δουλειά ακόμα», μου χαμογελάει πριν χωριστούν οι δρόμοι μας.
