Έχουν και τα ντοκιμαντέρ σενάριο, αφήγηση και ρυθμό, τουλάχιστον εκείνα που αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως κινηματογραφικές ταινίες και όχι ως ρεπορτάζ. Οι δημιουργοί του The Match το γνωρίζουν και για αυτό η ταινία γύρω από τον θρυλικό αγώνα Αγγλίας και Αργεντινής στο Μουντιάλ του ’86, είναι ένα από τα καλύτερα αλλά και πιο διασκεδαστικά και πολύπλευρα ποδοσφαιρικά ντοκιμαντέρ που είδαμε ποτέ, κατάλληλο για ποδοσφαιρόφιλους και μη – οι πρώτοι δύσκολα θα κρατήσουν τα μάτια τους στεγνά στο τέλος.
To πολυδάπανο Ηope του Να Χονγκ-Τζιν έχει μια πρώτη ώρα τέτοιας δεξιοτεχνίας που, πραγματικά, θες να σηκωθείς, να ανέβεις στον θάλαμο προβολής, να κολλήσεις ένα εικοσάρικο στο μέτωπο του προβολατζή και να του παραγγείλεις «ξαναπαίξτο». Πρακτικά, η ταινία απαρτίζεται από τρεις μεγάλες σεκάνς δράσης, με τις δύο επόμενες, μοιραία, να υστερούν και μια υποσχετική για το επόμενο κεφάλαιο στο φινάλε – ο Κορεάτης δημιουργός σχεδιάζει sci-fi εποποιία. Εναλλακτικές επιλογές για τους φίλους του σινεμά δράσης είναι το By Any Means και το Runner.
Το Practical Magic σφαγιάστηκε από την κριτική στην εποχή του, οι εισπράξεις του στις αίθουσες ήταν χλιαρές, ωστόσο επανεκτιμήθηκε από τον κόσμο ως comfort movie στις μεταγενέστερες προβολές του στην τηλεόραση και είναι αρκετά αγαπητό για να δικαιολογήσει ένα ακόμα sequel που ποντάρει σε μια νοσταλγική αναδρομή. Το Practical Magic 2 πρακτικά στηρίζεται στο κωμικό ένστικτο των Sandra Bullock και Nicole Kidman και εννοείται πως διαθέτει και «Coconut» needle drop, σε περίπτωση που απορούσατε. Και μιας και για μουσική ο λόγος, τo ντοκιμαντέρ Oasis: Don’t Look Back in Anger καταγράφει τη συναυλιακή επανένωση των αδερφών Gallagher και καταφτάνει στις αίθουσες λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα του στη Βενετία.
Για ενήλικο, καλοδομημένο σινεμά πάντα μπορούμε να εμπιστευόμαστε τον Dominik Mall, που επιστρέφει με το Dossier 137 του. Kαι, μιλώντας για εμπιστοσύνη, η επανέκδοση του Scream είναι σαφώς μια εξαιρετική επιλογή για αυτή την εβδομάδα. Aντλώντας έμπνευση από το χιτσκοκικό Psycho, το 1996 ο Wes Craven θα αφάνιζε την πρωταγωνίστρια και βασικό πρόσωπο του προωθητικού υλικού Drew Barrymore μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο. Κι αυτό ήταν μόνο το αρχικό σοκ σε μια ταινία που ερχόταν σε διάλογο με το slasher και, ταυτόχρονα, το αναβίωνε. Μια ταινία που, μαζί με το ταραντινικό Pulp Fiction, θα έδινε το (εμπορικό) έναυσμα για το κύμα μεταμοντερνισμού και διακινηματογραφικότητας που πρωτοστατεί στα κινηματογραφικά πράγματα μέχρι σήμερα.
Τέλος, κυκλοφορούν ο Κόκορας του Τάσου Γερακίνη και το ντοκιμαντέρ Αυτοί που Άγγιξαν τον Πόλεμο.
