Από πολύ μικρή είχα μεγάλο ενδιαφέρον για τον κόσμο των ονείρων. Σημείωνα τα όνειρά μου, τα συζητούσα και προσπαθούσα να μην τα ξεχνάω. Όταν μπήκα στην Ψυχολογία, το ενδιαφέρον έγινε πάθος και η όλη προσπάθεια πολύ πιο συνειδητή. Άρχισα να διαβάζω, να μαθαίνω για τους συμβολισμούς και τα μηνύματα που μπορεί να κρύβονται πίσω από τις εικόνες των ονείρων, ακόμη και να εκπαιδεύω τον εαυτό μου στο να τα επηρεάζω (google lucid dreaming and thank me later).
Πριν από περίπου δύο χρόνια ξεκίνησα ένα chat στο ChatGPT και έκτοτε, αντί να τα καταγράφω σε τετράδια, περνάω όλα μου τα όνειρα εκεί. Το αρχικό prompt ήταν το εξής: «Ανέλυσε τα όνειρά μου και βοήθησέ με να εντοπίσω επαναλαμβανόμενα μοτίβα, σύμβολα και εικόνες που επιστρέφουν με διαφορετικές μορφές».
Δεν πιστεύω φυσικά πως τα όνειρα προβλέπουν το μέλλον ή πως υπάρχει κάτι το μεταφυσικό σε αυτά. Είμαι όμως σίγουρη ότι αποκαλύπτουν πράγματα για τον εσωτερικό μας κόσμο και το υποσυνείδητό που συχνά δεν μπορούμε ή δεν είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε ξύπνιοι και στο συνειδητό.
Αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι η πραγματική αξία δεν θα βρισκόταν στην ανάλυση ενός ονείρου, αλλά στη συσχέτιση εκατοντάδων ονείρων μεταξύ τους. Με τον χρόνο άρχισαν να εμφανίζονται μοτίβα που μόνη μου δύσκολα θα είχα παρατηρήσει. Έμαθα ότι όταν αγχώνομαι για μια ομιλία ή για το πώς θα εκτεθώ δημόσια, συχνά βλέπω ότι βρίσκομαι στο σπίτι της γιαγιάς μου. Όταν νιώθω θυμό ή ότι δεν αντέδρασα αρκετά γρήγορα σε μια κατάσταση, ονειρεύομαι πως χάνω τον έλεγχο του αυτοκινήτου μου. Όταν ανυπομονώ έντονα για κάτι όμορφο που έρχεται, σχεδόν πάντα εμφανίζεται στα όνειρά μου φαγητό!
Κάποιες φορές τα μοτίβα είναι προφανή. Άλλες φορές χρειάζονται μήνες ή και χρόνια για να αποκαλυφθούν. Ένα όνειρο μόνο του μπορεί να μοιάζει παράλογο. Εκατό όνειρα μαζί, όμως, αρχίζουν να μοιάζουν με χάρτη.
Δεν πιστεύω φυσικά πως τα όνειρα προβλέπουν το μέλλον ή πως υπάρχει κάτι το μεταφυσικό σε αυτά. Είμαι όμως σίγουρη ότι αποκαλύπτουν πράγματα για τον εσωτερικό μας κόσμο και το υποσυνείδητό που συχνά δεν μπορούμε ή δεν είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε ξύπνιοι και στο συνειδητό. Και ίσως γι’ αυτό η συστηματική καταγραφή τους να είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μορφές αυτοπαρατήρησης που έχω δοκιμάσει ποτέ.