Σύμφωνα με νέα έρευνα της Eurostat για το 2025, το 74,6% των νέων Ευρωπαίων, ηλικίας 16-24 ετών, κατέχει βασική ψηφιακή παιδεία. Με αυτό εννοούμε τον αλφαβητισμό δεδομένων, την επικοινωνία, την παραγωγή ψηφιακού περιεχομένου και την επίγνωση θέσεων ασφαλείας στο διαδίκτυο.
Συγκεκριμένα, η Δανία κατέχει τη πρωτιά με το ποσοστό να φτάνει το 92,1%. Ουραγός στην ΕΕ είναι η Βουλγαρία με 52,8%, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, στο 79,2%. Τι κρύβεται, όμως, πίσω από τα ποσοστά και τι σημαίνει αυτό για τη χώρα μας;
Πού πάει το AI;
Στο πλαίσιο της ευρύτερης ψηφιακής παιδείας, η χρήση του AI για προσωπικούς, επαγγελματικούς αλλά και εκπαιδευτικούς σκοπούς αποτελεί μια κατηγορία από μόνη της.
«Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι πράγματι έχουμε περάσει το στάδιο του “τι είναι το AI;” και “θα μας πάρει τη δουλειά;” και πλέον επικρατεί ένας ενθουσιασμός», λέει η Αλεξάνδρα, η οποία τα τελευταία τρία χρόνια εργάζεται στον τομέα του AI strategy σε γνωστή συμβουλευτική εταιρεία στην Αθήνα. «Από τη στιγμή που έχουμε αυτά τα εργαλεία, υπάρχει ζήλος να βελτιστοποιήσουμε τη δουλειά μας».
Σύμφωνα με άλλη έρευνα της Eurostat, το μεγαλύτερο ποσοστό χρήσης του AI στις ηλικίες 16-24 το έχει η χώρα μας με 83,5%, έναντι του 63,8% της ΕΕ. Αυτό μπορεί να οφείλεται στη μαζική ψηφιοποίηση των δομών της χώρας μας τα τελευταία χρόνια, αλλά και στην προώθηση μιας κουλτούρας χρήσης τέτοιων εργαλείων τόσο από την πολιτεία όσο και στο εταιρικό πλαίσιο.
«Το ελληνικό παράρτημα της εταιρείας μας έκανε έως και 30% περισσότερη χρήση του Copilot στο πρώτο εξάμηνο υιοθέτησής του σε σχέση με το αντίστοιχο αμερικανικό και αγγλικό», τονίζει η Αλεξάνδρα, η οποία βλέπει την αυξημένη χρήση του AI ακόμα και σε πολύ ανθρωποκεντρικούς, blue-collar τομείς, όπως η ναυτιλία.
«Η γυνή να μη φοβήται τον άνδρα»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όμως, έχει η πρωτιά των νέων γυναικών στην ψηφιακή παιδεία. Στην ΕΕ, το 75,9% των γυναικών έχει βασική ψηφιακή παιδεία έναντι του 73,3% των ανδρών. Αυτό οφείλεται στην υψηλότερη εκπαιδευτική κατάρτιση των νέων γυναικών, την αυξημένη τάση χρήσης του διαδικτύου για μάθηση και επικοινωνία, καθώς και την εφαρμογή συμπεριληπτικών εκπαιδευτικών πολιτικών στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης της ΕΕ για την Ψηφιακή Εκπαίδευση.
Βέβαια, οι ρόλοι κάπως εξισορροπούνται στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες. Στους γηραιότερους millennials (35-44 ετών), η διαφορά είναι μόλις μιαμισή μονάδα, με τις γυναίκες να βρίσκονται στο 33,4% και τους άνδρες στο 34,8%.
Στους 65-74, όμως, ενώ οι άνδρες κατέχουν ποσοστό ψηφιακής παιδείας 13,3%, οι γυναίκες πέφτουν στο χαμηλό 6,1%, κυρίως λόγω του συστημικού αποκλεισμού αλλά και της απουσίας προτύπων σε επιστημονικούς κλάδους στις ηλικίες αυτές. Στην Ελλάδα, το ποσοστό ψηφιακής παιδείας για τις νέες γυναίκες σκαρφαλώνει στο 83,5% και στους άνδρες παραμένει κοντά στον μέσο όρο – στο 75,3% – ενώ παρόμοιες τάσεις αντιστροφής παρατηρούνται επίσης στις μεγαλύτερες ηλικίες.
«Στην εταιρεία μας υπάρχει μια πρωτοβουλία υποστήριξης των γυναικών σε τεχνολογικούς κλάδους με διάφορες δράσεις. Συμμετέχουν αρκετές γυναίκες, αλλά θα μπορούσαν και περισσότερες», υπογραμμίζει η Αλεξάνδρα στο τέλος της κουβέντας μας, διατηρώντας, όμως, την αισιοδοξία της για το μέλλον.
