Κόπρανα on the rocks
Κατά τη διάρκεια εξόρυξης χρυσού, οι ανθρακωρύχοι καλούνται να λιώσουν το μόνιμα παγωμένο υπέδαφος για να πιάσουν στα χέρια τους το πολύτιμο μέταλλο. Έτσι έχουν βρεθεί ανυπολόγιστης αξίας αντικείμενα, όπως οστά μαμούθ ή μουμιοποιημένοι αρχαίοι οργανισμοί.
Κάπου στον πάγο, όμως, υπάρχουν και μικρές «τσέπες», λαγούμια αρχαίων σκίουρων, του γένους Urocitellus, που πολλοί κοίταξαν αλλά κανείς δεν εξέτασε το περιεχόμενό τους. Στους πάγους του Γιουκόν, στον Καναδά, βρέθηκαν παγωμένοι κοπρόλιθοι σκίουρων, από το Πλειστόκαινο, ηλικίας έως και 700.000 ετών.
Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Hakai στον Καναδά ξεπάγωσαν τα περιττώματα και εξήγαγαν θραύσματα DNA, τα οποία σκιαγραφούν τη διατροφή των σκίουρων με περισσότερη λεπτομέρεια.
Οι σκίουροι δεν ήταν και πολύ επιλεκτικοί, καθώς από τα κόπρανά τους προέκυψε γενετικό υλικό από χόρτα, σκαθάρια και ακρίδες μέχρι μαμούθ, βίσωνες της στέπας και λύκους. Προφανώς, δεν υπήρχαν αγέλες από σκίουρους που κυνηγούσαν μαμούθ, αλλά οι σκίουροι πιθανότατα έτρωγαν πτώματα, όπως κάνουν σήμερα τα τρωκτικά.
«Οι σκίουροι λειτουργούν πραγματικά ως μικροί φυσιοδίφες ή αρχειοθέτες. Περιπλανώνται στο τοπίο, συλλέγοντας όλα αυτά τα κομμάτια φυτικού και ζωικού υλικού», λέει ο βιομοριακός αρχαιολόγος, Tyler Murchie, σύμφωνα με τον οποίο τα σκιουράκια μπορούν να μας πουν πολλά για τα αρχαία οικοσυστήματα.
Πηγή: ScienceNews
Τα κύτταρα μας δεν γίνονται νεότερα. Ή μήπως γίνονται;
Ο πρώτος άνθρωπος συμμετείχε στην πολυαναμενόμενη κλινική δοκιμή μιας γονιδιακής θεραπείας, της εταιρείας Life BioSciences, στη Βοστώνη. H θεραπεία αυτή «πείθει» τα κύτταρά μας να γυρίσουν τον χρόνο πίσω, όχι όμως τόσο πίσω που θα χάσουν τη συγκεκριμένη ταυτότητα και λειτουργία τους.
Στο πλαίσιο της εύρεσης θεραπείας για μια μορφή γλαυκώματος, εξετάστηκε μια καινοτόμος τεχνική σύμφωνα με την οποία ενεργοποιούνται τρία γονίδια στα γηρασμένα κύτταρα. Σκοπός είναι τα γονίδια αυτά να «επεαναπρογραμματίσουν» τους νευρώνες στο οπτικό νεύρο, που συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο, και που στα άτομα με γλαύκωμα, φαίνεται να έχει υποστεί βλάβη.
Μελέτες σε ποντίκια και πιθήκους έχουν δείξει ότι ο μερικός επαναπρογραμματισμός των κυττάρων μπορεί να γίνει με ασφάλεια, αλλά αυτό ενέχει και το ρίσκο της μετατροπής αυτών σε καρκινικά.
Για περισσότερη ασφάλεια, η θεραπεία έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε τα γονίδια να ενεργοποιούνται μόνο όταν ο συμμετέχων λάβει ένα αντιβιοτικό που ονομάζεται δοξυκυκλίνη. Εάν διακοπεί η λήψη του αντιβιοτικού, τα γονίδια απενεργοποιούνται.
Η Life Biosciences αυτή τη στιγμή, μελετά την εφαρμογή της θεραπείας για την καταπολέμηση ηπατικής νόσου σε ζωικά μοντέλα. «Δεν εξετάζουμε την αναζωογόνηση ολόκληρου του σώματος αυτή τη στιγμή», λέει η ανώτατη επιστημονική σύμβουλος της εταιρείας, Sharon Rosenzweig-Lipson. «Ελπίζουμε να φτάσουμε εκεί κάποια μέρα, αλλά δεν είμαστε εκεί τώρα».
Πηγή: Nature
Ποιά είναι τα μυστηριώδη σήματα που έρχονται από το διάστημα;
Τα τελευταία χρόνια, οι αστρονόμοι έχουν εντοπίσει μυστηριώδεις «ραδιοεκρήξεις» από τις μακρινές γωνιές του διαστήματος. Πρόκειται για φωτεινές εκρήξεις φωτός σε μορφή ραδιοκυμάτων, που επαναλαμβάνονται με αργό ρυθμό, περίπου κάθε 20 λεπτά. Ορισμένες από τις εκρήξεις αυτές εκπέμπουν τακτικούς παλμούς για περισσότερα από 30 χρόνια, ενώ άλλες σβήνουν για μέρες ή σιωπούν για πάντα.
Καθώς τα περισσότερα από αυτά τα φαινόμενα βρίσκονται στο κέντρο του γαλαξία μας, είναι δύσκολο να παρατηρηθούν με τηλεσκόπια ορατού φωτός.Την πρώτη φορά που παρατηρήθηκαν ήταν τυχαία, χάρη σε τηλεσκόπια που σαρώνουν μεγάλες περιοχές του ουρανού. Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν είχαν ανακαλύψει την πηγή τους μέχρι που ένα από τα φαινόμενα αυτά, το ASKAP J1745, μας έδωσε την απάντηση.
Το ASKAP J1745 εντοπίστηκε με το ραδιοτηλεσκόπιο ASKAP, του εθνικού επιστημονικού οργανισμού της Αυστραλίας και μάλλον οφείλεται σε δύο αστέρια – εκ των οποίων το ένα είναι λευκός νάνος – που περιστρέφονται το ένα γύρω από το άλλο, σε αρκετά μικρή απόσταση.
Από που προέρχεται, όμως, το φώς που εκπέμπεται; Επειδή ο λευκός νάνος έχει ισχυρό μαγνητικό πεδίο, «τραβάει» στο μέρος του σωματίδια από το άλλο αστέρι. Έτσι, η ύλη που συσσωρεύεται ανάμεσα στα δύο αστέρια, θερμαίνεται, και παράγει φώς.
Το ASKAP J1745 θα είναι καθοριστικό για την αποκωδικοποίηση παρόμοιων αλλά και ακραίων φυσικών φαινομένων, όπως τις ροές πλάσματος και τα μαγνητικά πεδία, που, υπό άλλες συνθήκες, δεν μπορούμε να αναπαράγουμε στη Γη.
Πηγή: PhysOrg
Βρέθηκε το φάρμακο που σε βοηθά να παραμείνεις muscle mommy;
Το GLP-1 (Glucagon-Like Peptide-1) είναι μια ορμόνη που παράγεται στον εγκέφαλο αλλά και στο έντερο μας μετά τα γεύματα, η οποία, μεταξύ άλλων, ρυθμίζει την όρεξή μας και την περιεκτικότητα σακχάρου στο αίμα μας.
Οι λεγόμενοι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1, σήμερα αποτελούν από τα πιο δημοφιλή φάρμακα που μας βοηθούν στην απώλεια βάρους, ωστόσο μπορεί να οδηγήσουν και στην παράπλευρη απώλεια 25-40% μυϊκή μάζας.
Σε μια πρόσφατη μελέτη, που διήρκησε 24 εβδομάδες, 102 υπέρβαρα άτομα έλαβα το φάρμακο απώλειας βάρους, Tirzepatide. Οι μισοί, έλαβαν συνδυαστικά κι ένα άλλο φάρμακο, το Apitegromab. Το Apitegromab περιέχει ένα ειδικό αντίσωμα που απενεργοποιεί τη μυοστατίνη – μια πρωτεΐνη που φρενάρει την ανάπτυξη των μυών – αντισταθμίζοντας, έτσι την απώλειας της μυϊκής μάζας.
Τα άτομα και στις δύο ομάδες έχασαν περίπου το ίδιο βάρος, αλλά αυτοί στους οποίους χορηγήθηκε και το Apitegromab, έχασαν τη μισή μυϊκή μάζα. Το φάρμακο δεν έχει ακόμη εγκριθεί από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων και διατίθεται μόνο ενδοφλέβια, οπότε δεν θα είναι διαθέσιμο στο ευρύτερο κοινό σύντομα.
Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμα τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις ή αν τέτοια φάρμακα θα μπορούσαν να βοηθήσουν και άλλα άτομα, όπως ηλικιωμένους, των οποίων οι μύες έχουν ατροφήσει. Σε κάθε περίπτωση, «αυτό είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση», λέει ο ερευνητής μεταβολικών παθήσεων στο ερευνητικό κέντρο, AdventHealth στη Φλόριντα, Richard Pratley.
Πηγή: ScienceNews
