«Γιατί το ποντίκι κοιτά τον ήλιο; Νομίζω παράγει ενέργεια»
Ο βιονανοτεχνολόγος Κuoran Xing και ο βιολόγος David Tai Leong, στο Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, επισκέφτηκαν το τοπικό σουπερ μαρκετ Fair Price, για να αγοράσουν πρασινάδα. Δεν είχαν όρεξη για τη νέα trendy σαλάτα του TikTok, αλλά ήθελαν να δουν αν η μηχανική της φωτοσύνθεσης μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλους οργανισμούς.
Πρώτα ανακάτεψαν, φίλτραραν και τοποθέτησαν στη φυγόκεντρο τα σαλατικά, για να απομονώσουν από αυτά τους χλωροπλάστες, τα οργανίδια των φυτικών κυττάρων που απορροφούν το φως και το μετατρέπουν σε ενέργεια. Οι χλωροπλάστες αργότερα λούστηκαν με ένα διάλυμα, για να εκτεθούν κάποιες δομές που συναντώνται στο εσωτερικό τους, τα θυλακοειδή, τα οποία μετά τοποθετήθηκαν σε ειδικά νανοσωματίδια, ονόματι LEAFs.
Σε ένα τρυβλίο Petri, ζωικά κύτταρα απορρόφησαν τα LEAFs, όπου αυτά μπορούσαν πια να μετατρέψουν μόρια οξυγόνου σε υδρογονάνθρακες, κάτι που προηγουμένως δεν γινόταν να κάνουν μόνα τους.
Για να δουν οι επιστήμονες αν αυτή η δυνατότητα μπορεί να εφαρμοστεί θετικά σε άλλους οργανισμούς, χρησιμοποίησαν σταγόνες για τα μάτια, που περιείχαν τα «ενισχυμένα» ζωικά κύτταρα, σε ποντίκια.
Είδαν ότι η δυνατότητα των LEAFs να διασπούν μόρια οξυγόνου, η συσσώρευση των οποίων δημιουργεί ενόχληση στα μάτια, ανακούφισε τα ποντίκια. Η μεταμόσχευση φυτικών οργανιδίων σε ζωικούς οργανισμούς είναι πολλά υποσχόμενη. «Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι, ακόμη κι αν όλο αυτό είναι λίγο τρελό», λέει ο Leong.
Πηγή: Nature
«Σε έναν γαλαξία πολύ, πολύ μακριά…»
Νέες παρατηρήσεις από το James Webb Space Telescope έδειξαν ότι μάλλον το παράξενο κενό στον γαλαξία Abell 402-BCG, που βρίσκεται 4,4 δισ. έτη φωτός μακριά, δεν είναι κενό, αλλά δύο τεράστιες μαύρες τρύπες.
Μαζί οι δυο τρύπες έχουν μάζα που υπολογίζεται να ξεπερνά κατά 60 δισ. φορές αυτή του ήλιου μας. Πώς προκύπτουν όμως οι giga μαύρες τρύπες; Όταν οι γαλαξίες και οι μαύρες τρύπες μέσα σε αυτούς «ζουλιούνται», η βαρυτική τους δύναμη είναι τόσο μεγάλη, που δημιουργείται μια τεράστια μαύρη τρύπα.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο γαλαξίας Abell 402-BCG προηγουμένως συγκρουστηκε με έναν άλλο γαλαξία και βρίσκεται τώρα σε αυτή τη διαδικασία συγχώνευσης. Ο αστρονόμος του MIT, Michael McDonald, υπολογίζει ότι οι μαύρες τρύπες είναι παρέα κάποια δεκάδες εκατ. χρόνια και το δίδυμο κάποια στιγμή θα συγχωνευτεί.
Όταν γίνει αυτό, μιλάμε για τη μεγαλύτερη μαύρη τρύπα που έχει ανακαλυφθεί πότε στο σύμπαν. Αυτό δεν θα πρέπει να μας τρομάζει αλλά να μας δίνει ελπίδα για το πόσα μπορούμε να μάθουμε, τόσο για τις μαύρες τρύπες, όσο και για το πώς διαμορφώνουν τους γαλαξίες γύρω τους.
Πηγή: Science News
Ο χαμένος κόσμος της εποχής του χαλκού
Νέα έρευνα από το Ινστιτούτο Εξελικτής Ανθρωπολογίας Max Planck που μελέτησε αρχαίους τάφους στην κεντρική Ευρώπη μας έδωσε παραπάνω πληροφορίες για την καθημερινότητα των ανθρώπων στην ύστερη εποχή του χαλκού (1300-800 π.Χ.).
Η αναπαράσταση του πώς οι άνθρωποι ζούσαν, έτρωγαν και έθαβαν τους νεκρους τους είναι σημαντική, ειδικά σε μια εποχή που ήταν διαχρονικά δύσκολη να ερευνηθεί, λόγω του ότι η καύση ήταν συνήθης ταφική πρακτική.
Σύμφωνα με την Ελευθερία Ορφανού, υποψήφια διδάκτωρ στο Ινστιτούτο, «η εποχή του χαλκού δεν είδε μία μονάχα στιγμή αλλαγής αλλά μια σειρά από συνειδητές αποφάσεις για την επιβίωση, την ταφή και τις κοινωνικές σχέσεις».
Ανάλυση των ισοτόπων, η οποία λειτουργεί σαν χημικό αποτύπωμα των ανθρώπων τότε, έδειξε ότι οι περισσότεροι ήταν ντόπιοι, και δημιουργούσαν τοπικές κοινότητες μέσω του εμπορίου και των κοινωνικών δομών, όχι της μετανάστευσης.
Ανάλυση του DNA επίσης έδειξε την ποικιλία των ταφικών παραδόσεων από την καύση και την παραδοσιακή ταφή μέχρι και τη δημιουργία πολύπλοκων παραστάσεων από κρανία, πολλές φορές μέσα στον ίδιο οικισμό.
Οι ανακαλύψεις αυτές δεν είναι μόνο σημαντικές για την ανακάλυψη της πολυδιάστατης ιστορίας του είδους μας, όπου οι κοινότητες του τότε φάνηκε να μπλέκουν τη καινοτομία με την παράδοση, αλλά πιθανόν και για τη σκιαγράφηση του μέλλοντός.
Πηγή: ScienceDaily
Το ψάρι που μοιάζει σαν να βγήκε από το Sesame Street
Μετά από 23 χρόνια απορίας, οι επιστήμονες επιτέλους ανακάλυψαν ποιο είναι αυτό το κόκκινο ψάρι στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, που μοιάζει με τον κ. Snuffleupagus από την τηλεοπτική σειρά Sesame Street.
Ο Graham Short, ιχθυολόγος και ταξινομητής στο μουσείο φυσικής ιστορίας της Αυστραλίας, ονόμασε το νέο είδος Solenostomus snuffleupagus, αφού πήρε το πράσινο φώς από το Sesame Street Australia.
Το ψάρι έχει μήκος περίπου 2,5 με 3,8 εκ. και είναι το έβδομο γνωστό είδος σωληνόστομου στον κόσμο. Συγγενεύει επίσης με τον ιππόκαμπο και είναι γνωστό για το εξαιρετικό του καμουφλάζ.
Δεν γνωρίζουμε πολλά ακόμα για αυτό το κόκκινο χνουδωτό εύρημα, παρά μόνο οτι τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα, τα αρσενικά φέρουν αυγά και ότι το είδος είναι θηρευτής – μάλιστα τρώει και δικούς του!
Εξελικτικά, το Snuffleupagus έχει ενδιαφέρον, καθώς «αποκόπηκε» από τον προηγούμενο γενετικό του συγγενή πριν από 18 εκατ. χρόνια. Άραγε για αυτό δεν θυμίζει κανένα από τα άλλα συγγενικά του ψάρια, ή πρόκειται για ένα αστείο του PBS για το πώς «life imitates art»;
Πηγή: Scientific American
