Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή αποκάλυψαν μια σκληρή αλήθεια: τα σύγχρονα πεδία μάχης κινούνται πολύ γρήγορα για να αντιμετωπιστούν με κατακερματισμένες άμυνες. Σμήνη από φθηνά drones, πύραυλοι ακριβείας και δικτυωμένα συστήματα αισθητήρων μπορούν να προκαλέσουν κορεσμό ακόμη και σε εξελιγμένα συστήματα αεράμυνας μέσα σε λίγα λεπτά.
Πρόσφατα, πάνω από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και διάφορες αραβικές χώρες, ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι στόχευσαν βάσεις που συνδέονται με τις ΗΠΑ. Οι περισσότεροι αναχαιτίστηκαν εν πτήσει από ένα συντονισμένο δίκτυο αισθητήρων, ραντάρ και αναχαιτιστικών πυραύλων. Η πολυεπίπεδη, ολοκληρωμένη αντιπυραυλική άμυνα δεν είναι πια φουτουριστική πολυτέλεια αλλά μια αμυντική αναγκαιότητα που δοκιμάζεται στην πράξη.
Σε αυτήν τη νέα πραγματικότητα, η Ελλάδα φιλοδοξεί να απαντήσει υψώνοντας την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Πρόκειται για μια νέα πολυστρωματική και δικτυοκεντρική αρχιτεκτονική άμυνας, η οποία φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως το νέο κεντρικό νευρικό σύστημα της εθνικής ασφάλειας.
