Στις 16 Οκτωβρίου του 2026, η Anthropic δημοσίευσε μια έκθεση για το πώς το AI έχει μεταβάλει την εργασία μέσα στην ίδια την εταιρεία.
Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά, θα δει κανείς ότι οι ώρες που ξοδεύουν οι agents για να εκτελούν εργασίες ξεπερνούν τις ανθρώπινες εργατοώρες με αναλογία 6 προς 1. Μεταξύ άλλων, αυτό έχει οδηγήσει στη μείωση των προσλήψεων σε junior μηχανικούς.
Το βασικό εύρημα της έκθεσης είναι ότι οι εργαζόμενοι καλούνται πια να αφιερώνουν πολύ χρόνο όχι μόνο στο να αυτοματοποιούν τα δικά τους καθήκοντα, αλλά και στο να δημιουργούν εργαλεία εποπτείας για τους agents. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τον ζήλο τους για δουλειά.
Εκτός αυτού, έχει παρατηρηθεί ότι οι ήδη υπάρχοντες εργαζόμενοι ξοδεύουν περισσότερο χρόνο στο να αναλύουν τη δουλειά που παράγεται από τους agents παρά στο να δουλεύουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να στρέφονται προς τη δημιουργία τρίτων εργαλείων εποπτείας και παρακολούθησης.
Η εταιρεία δηλώνει ότι χρειάζεται να αλλάξει τις προτεραιότητές της. Καθώς το AI μπορεί να καλύψει το κομμάτι της υλοποίησης, οι εταιρείες δεν ψάχνουν πλέον αυστηρά τεχνικούς «εκτελεστές», αλλά ανθρώπους που έχουν την κρίση να πάρουν αποφάσεις, να αξιολογήσουν τα αποτελέσματα του AI και να λειτουργήσουν αυτόνομα.
Πάμε να δούμε αναλυτικά τα αποτελέσματα της έκθεσης και τι σημαίνουν στην πράξη.
Δουλεύουμε περισσότερο;
Για τη σύνταξη της έκθεσης, η Anthropic χρησιμοποίησε ποσοτικά δεδομένα από εσωτερικές έρευνες, ερωτηματολόγια και ημερολόγια των εργαζομένων, καθώς και ποιοτικά δεδομένα από συνεντεύξεις με 17 εργαζόμενους.
Με την ενσωμάτωση των agents προγραμματισμού στις εσωτερικές διεργασίες της εταιρείας, η παραγωγικότητα τόσο των μηχανικών όσο και των μη τεχνικών εργαζομένων σημείωσε κατακόρυφη άνοδο. Ωστόσο, αυτό φαίνεται να επηρέασε την ανάγκη για προσλήψεις junior μηχανικών, οι οποίες έπεσαν από το 27% τον Μάιο του 2025, σε μόλις 9% τον Ιούλιο του 2026.

Βέβαια, «έχουμε πια περάσει το σημείο όπου το Claude έχει αντικαταστήσει τους πολύ entry-level διαχειριστικούς ρόλους», δήλωσε ένας εργαζόμενος. Οι πιο υψηλόβαθμοι, τόσο σε τεχνικά όσο και σε μη τεχνικά τμήματα, επίσης αντιμετωπίζουν ανακατατάξεις. Το 2026, οι εργαζόμενοι που δουλεύουν στην εταιρεία για περισσότερο από έναν χρόνο, σημείωσαν 50% μεγαλύτερη πιθανότητα να αλλάξουν τμήμα σε μηνιαία βάση σε σχέση με το 2025.
Τα δεδομένα αυτά έχουν ενδιαφέρον, κυρίως γιατί άλλες εταιρείες AI ακολουθούν διαφορετική στρατηγική. Σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύτηκε από τους Financial Times τον Μάρτιο του 2026, η OpenAI είχε στόχο να διπλασιάσει το ανθρώπινο δυναμικό της – από 4.500 σε 8.000 άτομα μέχρι το τέλος του 2026 – στα τμήματα του engineering, της παραγωγής προϊόντων, της έρευνας αλλά και των πωλήσεων.
Βέβαια, το αν δουλεύουν περισσότεροι άνθρωποι ή το αν δουλεύουν περισσότερο οι ήδη υπάρχοντες εργαζόμενοι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και πιο παραγωγικοί. Η Anthropic έδειξε ότι η παραγωγικότητα του ανθρωπίνου δυναμικού της πράγματι αυξήθηκε από τον Δεκέμβριο του 2025 και μετά.

Οι engineers αύξησαν τα commits τους – δηλαδή τις υποβολές των αλλαγών που έκαναν στον κώδικα – κατά 5,1 φορές. Αντίστοιχα, τα συμβόλαια για κάθε δικηγόρο αυξήθηκαν κατά 3,1 φορές και τα deals πωλήσεων κατά 1,7.
Και αυτό γιατί ο χρόνος που απαιτούνταν για πολύ τυποποιημένες εργασίες μειώθηκε, δίνοντας χώρο σε άλλες σημαντικότερες. Για παράδειγμα, οι αυτοματισμοί του Claude αντικατέστησαν το 20% των διαχειριστικών εργασιών των account managers, όπως τη σύνταξη emails, και αύξησαν κατά 30% τον χρόνο που μιλούν με τους πελάτες.
Για το αν η ποιότητα της επιπλέον δουλειάς, ειδικά όσον αφορά τον κώδικα, ήταν χαμηλότερη – αν επρόκειτο δηλαδή για περισσότερο AI slop – η Anthropic δήλωσε ότι δεν εντόπισε κάποια διαφορά.
Claude, Claude, Claude
Βέβαια, δεν είναι μόνο οι προσλήψεις και η παραγωγικότητα. Η ολοένα και πιο εκτενής υιοθέτηση νέων εσωτερικών AI μοντέλων έχει αλλάξει τη φύση της ίδιας της δουλειάς. Ένας εργαζόμενος της Anthropic δήλωσε ότι είναι σαν να δουλεύει «για μια στρατιά από Claude, όπου ο κάθε agent απαιτεί την προσοχή» του. Σε μια ξεχωριστή έρευνα που διεξήγαγε η εταιρεία τον Απρίλιο του 2026, το 20% των εργαζομένων περιέγραψε τη δουλειά τους να μετατοπίζεται από την πραγματική εργασία στη λογοδοσία και τη διαχείριση των agents.
Στο καινούργιο αυτό πλαίσιο, οι agents δεν δουλεύουν το 80% του χρόνου, περιμένοντας υπομονετικά την ανταπόκριση και τα σχόλια των ανθρώπων. «Είναι σαν να εμποδίζουμε εμείς την αποδοτικότητα των agents», εξηγεί ένας εργαζόμενος.
Συγκεκριμένα, η ανάλυση των αποτελεσμάτων των agents και η απάντηση σε αυτούς με οδηγίες αυξήθηκε από κάποιες εκατοντάδες φορές τον Ιούλιο του 2025, στις 8.500 έναν χρόνο αργότερα.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο το «ντάντεμα» των agents για την ολοκλήρωση της εκάστοτε εργασίας. Πολλοί από αυτούς συμμετέχουν ενεργά στα κανάλια επικοινωνίας της εταιρείας. Βάσει όλων των δημόσιων καναλιών Slack ενός μεμονωμένου τμήματος της εταιρείας, φαίνεται ότι ανάμεσα στους 237 υπαλλήλους, υπάρχουν 7.922 agents.
Οι agents δεν λειτουργούν πλέον ως κεντρικά σημεία εξυπηρέτησης ή κοινόχρηστα κανάλια όπου πολλοί διαφορετικοί υπάλληλοι απευθύνονται ταυτόχρονα για να πάρουν απαντήσεις. Αντίθετα, κάθε μεμονωμένος εργαζόμενος αποκτά τη δική του «ιδιωτική» ομάδα από εξειδικευμένους agents, τους οποίους χειρίζεται ο ίδιος αποκλειστικά για τις δικές του εργασίες.
Τι μπορούν να κάνουν οι εργοδότες;
Στο τέλος της έκθεσης, η ίδια η Anthropic κάνει συστάσεις που μπορούν να εφαρμοστούν και από άλλες εταιρείες – είτε αναπτύσσουν AI είτε απλώς το χρησιμοποιούν. Δεν είναι μια παραδοχή αποτυχίας, αλλά αναπόφευκτης αλλαγής.
Το βασικό εύρημα της έκθεσης είναι ότι οι εργαζόμενοι καλούνται πια να αφιερώνουν πολύ χρόνο όχι μόνο στο να αυτοματοποιούν τα δικά τους καθήκοντα, αλλά και στο να δημιουργούν εργαλεία εποπτείας για τους agents. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τον ζήλο τους για δουλειά.
Η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος βρίσκεται στην ευθυγράμμιση των συμφερόντων των εργαζομένων με τη συνολική επιτυχία της εταιρείας. Μια λύση είναι η ευρεία έκδοση και διάθεση μετοχών, η οποία θα εξασφαλίσει ότι το προσωπικό απολαμβάνει οικονομικό όφελος από την εργασία του.
Μια άλλη λύση είναι η ανάπτυξη ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, όπως ακριβώς γίνεται με τις περιοχές που είναι πιο ευάλωτες στις πυρκαγιές κατά την αντιπυρική περίοδο. Το σύστημα αυτό θα παρακολουθεί ποιες θέσεις μετασχηματίζονται από το AI, επιτρέποντας την προληπτική επανεκπαίδευση και την εσωτερική μετακίνηση του προσωπικού σε νέους ρόλους.
Βέβαια, η εσωτερική ανακατανομή προσωπικού μπορεί να καταστήσει τις εταιρείες πιο διστακτικές στην πρόσληψη νέου δυναμικού, μειώνοντας τις ευκαιρίες για τους νεότερους εργαζόμενους στην αγορά.
Οι εσωτερικές πολιτικές μιας εταιρείας δεν αρκούν για να αποτρέψουν τις διαταραχές του AI στην εργασία – ακόμα κι αν αυτή η εταιρεία αναπτύσσει το ίδιο το AI. Το μέλλον της εργασίας θα κριθεί από πολιτικές σε κρατικό και διεθνές επίπεδο. Μένει να δούμε τι θα συμβεί στην επόμενη διετία, αν όχι τους επόμενους μήνες.